Η Δίκη της υποκρισίας

Εξελίσσεται αυτές τις μέρες στις ΗΠΑ η δίκη της γνωστής εταιρείας ‘ΜΕΤΑ’ του Μαρκ Έλιοτ Ζούκεμπεργκ.

Ουσιαστικά πρόκειται για την δίκη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που ανήκουν στην META’ platforms, δηλαδή τα Facebook, Instagram και WhatsApp.

Θέμα της δίκης: η εθιστική δράση των εφαρμογών με ολέθρια ψυχοσωματικά αποτελέσματα σε έφηβους με προκλητικότερο και ανατριχιαστικότερο τις αυτοκτονίες.

Δεν είναι η πρώτη δίκη. Ισως όμως είναι η σοβαρότερη με την έννοια, ότι η προσφυγή γίνεται ομαδικά από τους γενικούς εισαγγελείς 29 πολιτειών.

Το ισχυρότερο νομικό έρεισμα της δικαστικής προσφυγής είναι το γεγονός, ότι η Εταιρεία έκανε χρήση προσωπικών δεδομένων νεαρών κάτω των 13 ετών. Κατηγορείται ακόμη για προσθήκη εφαρμογών, που ερεθίζουν το ενδιαφέρον των εφήβων.

Τέσσερες Πολιτείες εκπροσωπούν και τις υπόλοιπες: Κεντάκι, Καλιφόρνια, Κολοράντο και Νιού Τζέρσεϊ.

Ο Ράσελ Κόουλμαν, γενικός εισαγγελέας του Κεντάκι είναι έμπειρος σε δίκες εναντίον μεγάλων μονοπωλίων που ενοχοποιήθηκαν για βλάβες στην ατομική ή κοινωνική υγιεινή. Είναι ο ίδιος, που είχε προσφύγει εναντίον καπνοβιομηχανιών ατην 10ετία του 90 με δικαστικές επιτυχίες. Σε 4 μεγάλες εταιρίες επιβλήθηκε τότε απίστευτα υψηλό πρόστιμο. 176 δισεκατομμύρια δολάρια, έχουν καταβληθεί σε διάστημα 25 ετών ενώ συνεχίζουν να πληρώνουν 9 δις κάθε χρόνο.

Τα ποσά αυτά φαίνονται απλησίαστα και εντυπωσιάζουν την κοινή γνώμη… Το περί δικαίου αίσθημα στις ΗΠΑ τονώνεται και μαζί το συναίσθημα δημοκρατικότητας του δημόσιου βίου. Φυσικά στο τέλος υπάρχει πολλοί λόγοι να ενισχυθεί ο εθνοπατριωτισμός και ο καθαρός εθνικισμός.

Πίσω όμως από αυτή την δημόσια εικόνα υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα αναγνώσιμη σε δεύτερο επίπεδο. Οσο και αν οι εταιρείες ‘κλαίνε’ για την συμφορά και την ‘αδικία’ που τις βρήκε, το κόστος καταβολής των προστίμων μετατίθεται με ένα σωρό ‘κόλπα’ στους χρήστες ή καταναλωτές…

Γιατί οι βιομηχανίες καπνού παραμένουν ενεργείς και ανθηρές κάνοντας μάλιστα σχέδια για το μέλλον, με δήθεν πιο ‘υγιεινά’ προϊόντα, όπως το άτμισμα. Μέχρι να τεκμηριωθεί με πολύ μεγάλο πλήθος μελετών η βλαπτική τους δράση, να υπάρξουν οι νομικές εκατέρωθεν προσφυγές και οι τελεσίδικες αποφάσεις, οι εταιρίες θα ετοιμάζουν την νεώτερη μετάλλαξή τους αδιαφορώντας πλήρως για την υγεία των πολιτών αλλά και το μέγεθος των τιμωρητικών προστίμων.

Εκείνος, που μένει αλώβητος από αυτές τις διαδικασίες είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός. Γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσαν να παράγουν βλαπτικότατα προϊόντα, να τιμωρούνται γι’ αυτό αλλά ούτε κουβέντα για το κλείσιμό τους. Αυτός ο επικίνδυνος παραλογισμός χαρακτηρίζει τον καπιταλισμό, ιδιαίτερα στις νεωτερίστικες εκδοχές του αλλά έχει λάβει μέχρι στιγμής …έγκριση λειτουργίας.

Ο Μαρκ, 7^ος στην λίστα των πλουσίων της γης ξέρει καλά, πως ένα από τα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας, ηλικίας ελάχιστων 10ετιών αλλά με συνεχή εκθετική κλιμάκωση είναι η παθολογική προσκόλληση των εφήβων μπροστά στην οθόνη ενός smartphone, για ατελείωτες ώρες… 

Ουσιαστικά ο εθισμός αυτός είναι ανυπέρβλητο κώλυμα για την φυσιολογική ανάπτυξη των νέων ανθρώπων, του μέλλοντος του κόσμου…

Ετσι καταργείται η κριτική σκέψη και παρεμποδίζεται η οικουμενική γνώση, που χαρακτηρίζουν τον ενεργό πολίτη… 

Το σύστημα, λοιπόν χρωστάει χάριτες στον Μαρκ Ζούκεμπεργκ, όπως και στον Ελον Μασκ ή το Τζεφ Μπέζος για την ισχυρή κατασταλτική τους δράση στα μυαλά και στις συνειδήσεις των εφήβων, μέσω των ηλεκτρονικών τους παραγώγων… Οι υπηρεσίες τους ανυπολόγιστης αξίας…

Σε κάποιες, όχι λίγες, περιπτώσεις η καταστολή θα οδηγήσει σε απώλειες ανθρώπινης ζωής… Η οποία, όμως στον καπιταλισμό δεν βρίσκεται σε πρώτη προτεραιότητα.