Πριν
από λίγες 10ετίες οι απαιτήσεις των εταίρων για διεύρυνση της ΕΕ με νέα μέλη-κράτη
ήταν αυστηρές όσον αφορά τις δημοσιονομικές προϋποθέσεις. Κάθε νεοεισερχόμενος απολάμβανε της συνολικής
εκτίμησης των ισχυρών της γηραιάς Ηπείρου, που ομόφωνα έπρεπε να εγκρίνουν την
είσοδο…
Οι
πρόσφατες δηλώσεις της Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν θα δημιουργούσαν τεράστια
έκπληξη σε κάποιον, που δεν είχε παρακολουθήσει την εξέλιξη των πραγμάτων στην Ευρώπη.
Γιατί, όπως ξεκαθάρισε ο Ούρσουλα ο βαθύτερος λόγος ένταξης ενός κράτους αφορά
την γεωπολιτική. Επομένως, περνά σε δεύτερη μοίρα η προετοιμασία των υποψηφίων
προς ένταξη χωρών.
Σε
αυτό το πνεύμα η απόλυτη προτεραιότητα του αντιρωσικού πυρήνα της ΕΕ είναι
βεβαίως η ένταξη της Ουκρανίας.
Εχοντας
υπόψη το δημόσιο χρέος της Ουκρανίας, που ανέρχεται σε εκατοντάδες δις ευρώ
αλλά και την οικονομική κατάσταση της χώρας, γίνεται φανερό, πως η απόπειρα
ένταξής της μπορεί να:
1)
Συμπαρασύρει προς επίσπευση την ένταξη και άλλων χωρών, ειδικότερα των Βαλκανίων.
2) Διακινδυνεύει
την υπέρβαση της αρχής της ομοφωνίας, που αποτελούσε την ελάχιστη και τελική
γραμμή άμυνας των πιο αδύνατων στην επέλαση των ισχυρών…
Ετσι,
λοιπόν, η Αλβανία, η Μολδαβία και το Μαυροβούνιο ελπίζουν πως θα επωφεληθούν
από την προώθηση της Ουκρανίας… Θα μπορούσε κανείς να συμπεριλάβει και την Σερβία,
που εκπληρώνει σε καλύτερο βαθμό τα δημοσιονομικά κριτήρια. Μόνον, που η
τελευταία δεν χαίρει υψηλής εκτίμησης στα πολιτικά επιτελεία της ΕΕ, αφού έχει
μείνει η μόνη χώρα της περιοχής, που διατηρεί καλές σχέσεις με την Ρωσία… Αν
και κάπως κλονιζόμενες…
«Η διεύρυνσης της Ένωσης μας είναι γεωπολιτική
αναγκαιότητα», δήλωσε η φον ντερ Λάιεν δίνοντας το στίγμα των πολιτικών
επιλογών σε βαθμό επείγουσας προτεραιότητας…
Η
υπέρβαση της αρχής της ομοφωνίας είναι αναγκαία για να μην παρατηρηθούν
φαινόμενα… ‘ενοχλητικά’, όπως της Βουλγαρίας έναντι των Σκοπίων, της Ουγγαρίας
έναντι της Ουκρανίας, ή της Κροατίας έναντι του Μαυροβουνίου.
Ταυτόχρονα
οι ισχυροί της ΕΕ επενεργούν στα εσωτερικά των μικρότερων ώστε να μεταβληθεί το
πολιτικό κλίμα υπέρ των διευρύνσεων, όπως συνέβη στην Ουγγαρία, που έχει ήδη
άρει μετά τις πρόσφατες εκλογές τις αντιρρήσεις της για την είσοδο της Ουκρανίας…
Η
πολιτική της σταδιακής ενσωμάτωσης, που προωθεί η υπεύθυνη για τις διευρύνσεις επίτροπος
Σλοβένα Μάρτα Κος είναι μία απόπειρα επίσπευσης για την υπέρβαση των δυσκολιών ενώ
ταυτόχρονα δεν παύουν να ασκούνται πιέσεις σε εταίρους για την άρση επιφυλάξεων
ένταξης των προτεινόμενων. Η Ελλάδα δεν είναι απαλλαγμένη από τέτοιου είδους ‘οδηγίες’,
ώστε να στρογγυλεύει τις απαιτήσεις της για την τύχη της Ελληνικής μειονότητας
στην Αλβανία.
Που
οδηγείται, λοιπόν εσπευσμένα η ΕΕ; Μα σε αυτό, που δείχνει ανερυθρίαστα… Στην ανάδειξή
της σε έναν οικονομικο-πολιτικό στρατιωτικό
σχήμα, παράλληλο ή/ και ‘ανεξάρτητο’ από το ΝΑΤΟ, ανάλογα με τις βουλήσεις του
υπερατλαντικού συμμάχου…
Η
στρατιωτικοποίηση των κυρίαρχων οικονομιών σαν τρόπος υπέρβασης της δομικής
κρίσης τους είναι πρυτανεύουσα πολιτική επιλογή με ζητούμενο την ταχύτερη
δυνατή εφαρμογής της.
Όσα
συμβαίνουν σήμερα δεν αποτελούν έκπληξη για όσους φρόντιζαν να αναλύσουν την
ταξική ουσία της Ευρώπης των μονοπωλίων, που δεν θα μπορούσε με τις κατάλληλες ψηφοφορίες
να μετατραπεί σε Ευρώπη των λαών… Όχι μόνον τώρα αλλά ούτε και τότε, δεκαετίες
πίσω, όταν οι υπεύθυνοι της Ευρώπης αντιμετώπιζαν ένα ρωμαλέο εργατικό κίνημα
με κατακτήσεις και ένα σοσιαλιστικό μπλοκ με οικονομικο-κοινωνικές επιτυχίες…
Σήμερα,
βιώνουμε την αποκάλυψη της ουσίας της πολιτικής του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου σε μία
εξαιρετικά δύσκολη στιγμή του, που δείχνει να μην πτοείται από τις τρομακτικές συνέπειες
ενός πολεμικού Αρμαγεδώνα στα εδάφη της Ηπείρου…
κάποιοι λίγοι στίχοι... 
