Συνειδητά παραλείπουμε κάθε αναφορά στην …αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος, που συνηθίζεται να χώνεται σαν επωδός σε κάθε σχολιασμό της Κερκυραϊκής καθημερινότητας.
Γιατί βαθύτατα πιστεύουμε, ότι η αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος είναι αδιανόητη και κενή περιεχομένου χωρίς την αναβάθμιση των όρων ζωής των Κερκυραίων σε όλα τα επίπεδα… Η ανάπτυξη χωρίς εισαγωγικά και φανφάρες οφείλει να είναι ισόρροπη και να αφορά κατ’ εξοχή τα λαϊκά στρώματα, που συμμετέχουν ελάχιστα στις απολαβές της μονόπλευρα τουριστικής οικονομίας έστω και αν συμβάλλουν σε αυτήν κυρίαρχα.
Η νέα 'εκκίνηση' της Κέρκυρας, μίας περιοχής με μεγάλα προβλήματα και μακρόρονη εγκατάλειψη δεν μπορεί να προχωρήσει πρόχειρα, ανοργάνωτα και αποσπασματικά.
Προς αυτήν την κατεύθυνση είχαμε εστιάσει σε 5 αξονικής σημασίας προβλήματα για την ποιότητα ζωής στην Κέρκυρα:
5. Πρόγραμμα ολικής αρχιτεκτονικής αποκατάστασης της πόλης… Η ‘Δυτική’ Ευρώπη οφείλει να αποδώσει στην ΜΟΝΗ Εληνική πόλη, που βομβαρδίστηκε μαζικά και καταστροφικά από τους Γερμανούς στο β’ παγκόσμιο πόλεμο τους πόρους για πλήρη ανακατασκευή, ανοικοδόμηση και συντήρηση του μνημειακού πλούτου μία πόλης, που στάθηκε διαχρονικά το γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό όριο ανατολής Δύσης στην 3χιλετή της ιστορία.
Στο παρακάτω λεύκωμα εκθέτουμε μερικά από τα καταρέοντα μνημειακά κτίρια της πόλης!!!
Δεν είναι όλα... υπάρχουν κι' άλλα!!! Και πολλά περισσότερα, σε σχετικά καλύτερη κατάσταση, που ακολουθούν τον ίδιο δρόμο της φθοράς και της εγκατάλειψης. Κατά καιρούς ανακοινώνονται παχυλές υποσχέσεις διάσωσης, που προβλέπουν μάλιστα την πολιτιστική αξιοποίηση του κτίσματος, ΟΤΑΝ ΘΑ… επισκευασθεί. Λίγο ακόμα και αν τους πιστεύαμε θα έπρεπε να διαμαρτυρηθούμε για την απόκτηση τόσων πολλών υποδομών πολιτισμού… Θα μας περισσεύουν… Ας τις διαθέσουμε και για κάτι άλλο…
Το πρόγραμμα αναβάθμισης οφείλει να συμπεριλάβει και τις μέσα στο κέντρο και τις περί το κέντρο ζώνες, που ανοικοδομήθηκαν υπό το άθλιο πνεύμα της αντιπαροχής και της φτηνιάρικης ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών στέγασης. Και όχι μόνον των λαϊκών, αφού προύχοντες, έχοντες και κατέχοντες είναι αυτοί που προσέδωσαν σε ιστορικούς δρόμους της πόλης (π.χ. Ζαμπέλη) το σημερινό της αποκρουστικό πρόσωπο…
Σήμερα, βέβαια δεν μπορούν να γκρεμιστούν τα εκτρώματα, που δομήθηκαν από την 10ετία του 60 και μετά… Μπορούν, όμως με εξωτερικές παρεμβάσεις να αποκτήσουν μία αποδεκτή εικόνα, που τουλάχιστον να μην προκαλεί -όσο σήμερα- τον μνημειακό χαρακτήρα της πόλης.
Αυτοί οι 5 άξονες δεν εξαντλούν το σύνολο των προβλημάτων του νησιού αλλά μπορούν να χρησιμεύουν σαν ένα αδρός σκελετός δράσης για τους τοπικούς άρχοντες…
Σε πρόσφατη συνέντευξη η νέα Περιφερειακή αρχή έθεσε κάποια από αυτά σαν θέματα προτεραιότητας. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην αναφορά οδικού άξονα Βορρά-Νότου έστω και αν η εστίαση αφορά σε εκτεταμένες παρακάμψεις, όπως 3 Γεφύρια-Βρυώνη, Ποντή-Τζάκι Μπενιτσών, Αργυράδων, Σκριπερού… Τέτοιες προτάσεις, θα έχουν αξία, αν γίνουν στην πράξη επόμονες και σκληρές διεκδικήσεις, πρωτοφανείς μετά από πολλά χρόνια πολιτικής αδράνειας… Και πολύ περισσότερο, αν τα ζητήματα εξετασθούν στα πλαίσια ενός συνολικού και όχι εμβαλωματικού σχεδιασμού…
Συζητώντας π.χ. για τον άξονα Βορρά-Νότου μπορούμε να θυμηθούμε συζητήσεις και ζυμώσεις στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης για όρυγμα (τούνελ) στους Αγίους Δέκα… Συζητήσιμη ήταν τότε μία παρόμοια λύση στον Βορρά, την περιοχή του Σκριπερού-Τρουμπέτα. Πρόκειται για λύσεις ρεαλιστικά εφαρμόσιμες, αφού δεν μιλάμε για την σήραγγα του Σεν Γκοτάρ αλλά για ορύγματα μερικών εκατοντάδων μέτρων.
Από την ίδια συνέντευξη να επισημάνουμε, ότι η αδιαφορία μίας περίπου 20ετίας έχει επιφέρει την αλλοίωση των εδαφολογικών όπρων για την κατασκευή της παράκαμψης στα όρια: Τρία-Γεφύρια-Βρυώνη.
Νομίζουμε, ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα δράσης μπορεί να στηριχτεί στις γνήσια φιλολαϊκές δυνάμεις, που αντιμετωπίζουν την ποιότητα της καθημερινότητας του εργαζόμενου πολίτη όχι σαν υπόθεση πολυτέλειας και φαραωνισμού αλλά σαν στοιχειώδες δικαίωμά του.