Αυτούς, πώς να τους ονομάσεις…

Σκεφτόμουν με τρόμο και για λίγο – τόσο αντέχεις- τις καταγγελίες του Παλαιστίνιου Αλ Μπάκρι. Ενός από τους πάρα πολλούς άνδρες Παλαιστίνιους, που έχουν υποστεί σεξουαλικό βιασμό από άνδρες και γυναίκες στρατιώτες του Ισραήλ. Εχουμε γράψει λίγες αναρτήσεις πιο πριν. Ως πράξη έσχατου εξευτελισμού, απόλυτης ταπείνωσης και εκμηδένισης με τον σιχαμερό βιασμό. Φανταστείτε, λοιπόν, μία ομάδα ανδρών και γυναικών. Ας πούμε 5-6… Πρόσωπα σκληρά, κινήσεις κοφτές και επιβλητικές, εργαλεία βασανισμού… Ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο συνοδεύει κάθε ‘επιτυχία’ της πράξης τους… Όταν κάποιος βαρεθεί καλεί τον επόμενο… Μπορεί και κάποιος να σπεύσει και να χαλάσει τη σειρά από …έντονη επιθυμία… Ένα κουφάρι αλυσοδεμένο δέχεται με γογγυτά, κάθε χτύπημα, κάθε ραβδισμό, κάθε διείσδυση… Κάποια στιγμή οι στρατιώτες-μέλη του εθνικού στρατού του κράτους του Ισραήλ βαριώνται ή θεωρούν, πως τέλειωσε ο χρόνος και είναι σειρά του επόμενου… Χτυπάνε ο ένας τον άλλο στην πλάτη …φιλικά, συναδελφικά. Μπράβο καλά το...

24.2.2023. Annie Laurie

Αγνωστου συνθέτη σε ύφος μπαλάντας δημοτικό τραγούδι με χαρακτηριστική κέλτικη μελωδία. Εχει παιχτεί σε πολλές διαφορετικές και διαφορετικού ύφους εκτελέσεις. Από κλασσικό operale μέχρι co
untry.

Μάλλον κλασσική η εκτέλεση της Jo Stafford στον δίσκο: Songs of Scotland ...

Παραθέτουμε τους στίχους και μία προβληματική Ελληνική μετάφραση (από τον μεταφραστή Google με κάποιες ψιλοδιορθώσεις) 

 

 

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων