Τουλάχιστον αφελές να προβλέψεις πολιτικές εξελίξεις τις πρώτες ώρες μετά τις εκλογές στην κεντροευρωπαϊκή αυτή χώρα...
Εκείνο, όμως, που μπορεί κανείς να καταγράψει είναι πως ο αποχωρών πρόεδρος αντιμετώπισε απολύτως εχθρικό τον μηχανισμό προπαγάνδας της ΕΕ... Και αυτό όχι ασφαλώς για λόγους ελλείμματος δημοκρατίας στην χώρα!
Τέτοια θέματα η Ούρσουλα τα ενεργοποιεί όταν πρέπει υποσκαφθεί το κύρος κάποιου προσώπου ή κάποιας κυβέρνησης. Για τα ίδια τα προβλήματα δημοκρατίας αγρόν αγοράζει...
Ετσι, δημιουργήθηκε και επεκτάθηκε ένα φιλο-ΕΕ πνεύμα, που είναι αρκετά ισχυρό σε πολλές χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Ιδιαίτερα σε αυτές που το αντιρωσικό πνεύμα έχει παρελθόν... Καθόλου τυχαία, που τα πρώτα συνθήματα μετά τον εκλογικό θρίαμβο του ήταν: ΕΥ-ΡΩ-ΠΗ και ΡΩΣΟΙ ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΣ...
Χωρίς, λοιπόν, φιλοδοξίες προφητικών αρετών πρέπει να καταγράψουμε ορισμένα κρίσιμα στοιχεία, όπως:
-Ο Πέτερ Μαγιάρ υπήρξε στο παρελθόν πολιτικός συνεργάτης του Ορμπαν συμμεριζόμενος, φυσικά, τις ιδεολογικοπολιτικές του θέσεις, που συνθέτουν την διαφορετικότητά του στον Ευρωπαϊκό χώρο.
-Το κόμμα του Πέτερ Μαγιάρ, το Tisza (κόμμα του σεβασμού και της Ελευθερίας) ιδρύθηκε μόλις το 2020 ενώ ο ίδιος εκλέχτηκε ευρωβουλετής το 2024 και εντάχθηκε στο δεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό κόμμα από το οποίο είχε αποχωρήσει ο Όρμπαν εντάσσοντας το κόμμα του στο Ευρωπαϊκό Πατριωτικό κόμμα (με την Λεπέν κ.λ.π.)...
-Πέρα από τα ζητήματα τρέχουσας πολιτικής εσωτερικής κατανάλωσης, θεμελιώδεις διακηρύξεις του Μαγιάρ προεκλογικά ήταν η άρνηση έγκρισης της χρηματοδότησης της Ουκρανίας απο την ΕΕ, η άρνηση ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ και ο σταδιακός και όχι απότομος ενεργειακός απογαλακτισμός (μετά το 2035) από την Ρωσία...
Θέσεις δηλαδή με τις οποίες ο Βίκτωρ Ορμπαν συνέθεσε πάνω-κάτω τον ενοχλητικό για τους δυτικο-Ευρωπαίους πολιτικό του προφίλ...
Ας μην λησμονάμε, πως η ίδια η ΕΕ και ιδιαίτερα ο αρχηγικός της πυρήνας περνάει δύσκολες ώρες και υπαρξιακούς προβληματισμούς...
Ο πολύς π.χ. τσαμπουκάς εναντίον των ενεργειακών ορυκτών καυσίμων της Ρωσίας θα μετριασθει υποχρεωτικά, καθώς ο Ντόναλντ έχει αφήσει προς τον παρόν την Ευρώπη εκτός του Μεσανατολικού πετρελαϊκού νυμφώνα ενώ την ίδια ώρα μοναδική ελπίδα άμεσης ενεργειακής στήριξης προβάλλει η ...'μισητή' αρκούδα...
Σε ένα τέτοιο κλίμα θα διαμορφωθούν οι πολιτικές εξελίξεις μέσα και γύρω απο την Ουγγαρία. Και ασφαλώς θα έχουν ακόμη ευρύτερο ενδιαφέρον...
