Νίκος Μητσιάλης: λαοί στο σφαγείο

Επιγραμματικά αλλά εξαιρετικά περιεκτικά ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης επιχειρεί ένα ταξίδι ανάμεσα στις φλεγόμενες ή υπό ανάφλεξη περιοχές του πλανήτη. Με δυσκολία προβλέψεων, γιατί τίποτε δεν είναι πια στατικό και προβλέψιμο. Ολο και περισσότερες χώρες διεκδικούν την παρουσία τους στο προσκήνιο της ιστορίας προβάλλοντας ποικιλόμορφες αντιστάσεις στην υποταγή και την ισοπέδωσή τους… Ζούμε σε χρόνους ενδιαφέροντες…   Είναι ένα ερώτημα γιατί μέχρι τώρα οι πλωτοί γίγαντες ως εμβληματικά σύμβολα της αυτοκρατορικής υπερδύναμης των ΗΠΑ και τα υπερσύγχρονα αμερικανικά μαχητικά δεν ξερνούν ακόμα φωτιά και θάνατο ισοπεδώνοντας την απείθαρχη χώρα των μουλάδων. Έχει αλλάξει κάτι σημαντικό της σύρραξης του περασμένου Ιουνίου που τελικά ανέδειξε τρεις «νικητές» και κανέναν ηττημένο; Μάλλον οι πετρελαιάδες του Κόλπου, γεωπολιτικοί γείτονες του Ιράν, να μην συναινούν να γίνει η γειτονιά τους παρανάλωμα του πυρός. Υποθέσεις πως απηρχαιωμένα ιρανικά αμυντικά αντιαεροπορικά όπλα έχουν αντικατασ...

Κώστας Χατζής: Ο δικός μας soulman



Είναι ο Κώστας Χατζής, που τόσο εκτιμάμε και αγαπάμε…Για την σεμνότητα, τη συνέπεια και, φυσικά, την δημιουργία του… Ποια φωνή μπορεί τόσο φυσικά και απροσποίητα να θυμίζει Ορλεάνη και Μισισσίπι;;;
Δεν είναι όμως μόνον αυτό… Η δημιουργική του φλέβα αστείρευτη έφτιαξε τραγούδια, που αγγίζουν τις ευαισθησίες μας και χαϊδεύουν την ψυχή…

Δύο τραγούδια διαλέξαμε… Ένα λυπητερό: τον Τσαγκάρη τον Μηνά σε στίχους Μαρίας Αλιφεροπούλου… Και ένα διακριτικά σατυρικό: Κάτι τρέχει, σε στίχους της Σώτιας Τσώτου, που είναι και η πιο συχνή στιχουργική σύντροφος στο έργο του…

Θα ξαναπαρουσιάσουμε Κώστα Χατζή…

Σχόλια