Είναι ο Κώστας Χατζής, που τόσο εκτιμάμε και αγαπάμε…Για την σεμνότητα, τη συνέπεια και, φυσικά, την δημιουργία του… Ποια φωνή μπορεί τόσο φυσικά και απροσποίητα να θυμίζει Ορλεάνη και Μισισσίπι;;;
Δεν είναι όμως μόνον αυτό… Η δημιουργική του φλέβα αστείρευτη έφτιαξε τραγούδια, που αγγίζουν τις ευαισθησίες μας και χαϊδεύουν την ψυχή…
Δύο τραγούδια διαλέξαμε… Ένα λυπητερό: τον Τσαγκάρη τον Μηνά σε στίχους Μαρίας Αλιφεροπούλου… Και ένα διακριτικά σατυρικό: Κάτι τρέχει, σε στίχους της Σώτιας Τσώτου, που είναι και η πιο συχνή στιχουργική σύντροφος στο έργο του…
Θα ξαναπαρουσιάσουμε Κώστα Χατζή…
