Και οι επτά δεν ήταν υπέροχοι…

Όταν οι νυν αποχωρούντες από την Νέα Αριστερά μαζί με άλλα στελέχη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν -πριν δυόμισι περίπου χρόνια- να αποχωρήσουν και να συγκροτήσουν κάτι άλλο μπορούσε κανείς να αναγνώρισει στην κίνηση το υγιές της αντίδρασης στο δημοσιοσχεσίτικο μπάχαλο, που είχε εξελιχθεί (μάλλον φυσιολογικά) ο φορέας. Αυτό και τίποτε άλλο… Από την αρχή επισημάναμε πως πρωτοκλασάτα στελέχη της νέας κίνησης (Τσακαλώτος, Αχτσιόγλου, Χαρίτσης κ.α.) διακρίθηκαν στην υπεράσπιση της κωλοτούμπας του Alexis και στην υλοποίηση των κατευθύνσεων των μνημονίων… Η ‘επιτυχία’ τους μάλιστα ήταν τόση, ώστε απέδωσε ένα τερατώδες πρωτογενές πλεόνασμα των 37 δις, που πολύ το χάρηκαν τα αφεντικά των Βρυξελών, η Ευρωπαϊκή και Ελληνική ολιγαρχία αλλά και ο διαδεχθείς τον Alexis στην διακυβέρνηση Κυριάκος.  Έτσι, μαζί με άλλες πηγές, άρχισε η πολιτική των ‘φιλολαϊκών’ επιδομάτων αλλά και των μεγάλων έργων με κατευθείαν ανάθεση.  Οι δημιουργοί λοιπόν της Νέας Αριστεράς είχαν πρωταρχικό καθήκον μ...

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΕΛΙΔΑ ΣΕ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ

    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    Π Ο Ι Η Σ Η
    Στην σελίδα αυτή θα παρουσιάζονται έργα φίλων της ΦΑΙΑΚΙΑΣ, που μας κάνουν την τιμή να μας αναθέσουν τη δουλειά τους για δημόσια προβολή...  Παράλληλα, θα υπάρχουν επιλογές της σύνταξης της ΦΑΙΑΚΙΑΣ.



ΣΕΛΙΔΑ ΣΕ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ



16.5.2026 Σπύρου Μονόπωλη: Το όνειρο Δονκιχωτικό που έγινε θρήνος

9.5.2026. Σπύρος Μονόπωλης: Μάνα

9.4.2026. Σπύρου Μονόπωλη: Σταύρωση Θεού Και Ανθρώπων

22.3.2026. Θοδωρή Κουρή: ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ

20.3.2026. Σπύρου Μονόπωλη: Σκοτεινοί καιροί

Σπύρου Μονόπωλη: στον Γιώργο Ρούση

Σπύρου Μονόπωλη: Θα ξαναγεννηθεί;

29.11.2025. Σπύρου Μονόπωλη: ΑΘΕΑΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

4.11.2025. Σπύρου Μονόπωλη: ΕΘΝΙΚΟ ΟΧΙ

Σπύρου Μονόπωλη: ‘Ο Σαλτιμπάγκος’

Θόδωρου Κουρή: Ο δρόμος

Σπύρου Μονόπωλη: Των ανθρώπων τα Θεία Πάθη

Αννυ Νούνεση: China town

Σπύρου Μονόπωλη: τρείς ‘γνώμες’ για την παγκόσμια ημέρα ποίησης

Σπύρου Μονόπωλη: Και εσταύρωσον

Σπύρου Μονόπωλη: Θρήνος για την Γάζα

Θοδωρή Κουρή:ηλιοτρόπιο

Θοδωρή Κουρή: Το κέλυφος

Σπύρου Μονόπωλη: στους δρόμους των αιωνίων παθών

Σπύρου Μονόπωλη: Δύο κραυγές

Θοδωρή Κουρή: 'Οι Σημαίες της ντροπής'


Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων