ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ο Νίκος Ρωμανός και το σκυλί του γείτονα

Το κείμενο, που μας έστειλε η φίλτατη Λιάνα Βραχλιώτη ασμένως το αναπαράγουμε... Γιατί με το δικό της ταλέντο "αναλαμβάνει" να διατυπώσει την οργή μας με όση ευαισθησία μας απομένει...

Ο Νίκος Ρωμανός και το σκυλί του γείτονα

Όταν τον έφερε στο σπίτι του, ήταν ένα πανέμορφο ζωηρό κουτάβι, που το μόνο που ήθελε ήταν χάδια και παιχνίδι.
Μα οι βλέψεις του αφεντικού, ήταν να γίνει ένας καλός φύλακας.
Άρχισε να τον εκπαιδεύει σκληρά. Μια αλυσίδα ούτε ένα μέτρο, όλη μέρα δεμένος, νηστικός. Τον έλυνε μόνο την ώρα της εκπαίδευσης. Πεινασμένος όπως ήταν, του έδειχνε το πιάτο με το φαγητό και τον διέτασσε να επιτεθεί σε ένα ανθρώπινο ομοίωμα  φτιαγμένο από κουρέλια. Αν το κουτάβι δεν υπάκουε αμέσως, ξύλο ανελέητο. Όταν υπάκουε και ξέσκιζε το σκιάχτρο, του δινε να φάει. Μια μέρα, αγόρασε από έναν πλανόδιο, μερικές δεκάδες κοτόπουλα. Τα μεγάλωνε σε ένα κοτέτσι. Κι όταν είχε τα κέφια του, μετά την εκπαίδευση και πριν του δώσει το φαγητό, ξαμόλαγε ένα στον κήπο. Ο σκύλος έπεφτε φρενιασμένος πάνω του, να απολαύσει το εξαιρετικό έπαθλο, το ζεστό ζωντανό αίμα, που του έβαφε τη μουσούδα, αλυχτώντας.
Τον έλυνε τα βράδια και κοιμόταν ήσυχος.
Μέχρι τη νύχτα, που ο γιος του γύρισε σπίτι με παρέα. Ξεχάστηκε και άφησε τον φίλο του να μπει πρώτος στον κήπο. Ο σκύλος όρμησε, έμπηξε τα δόντια  στο εφηβικό κρέας, ένιωσε την απόλαυση του ζεστού αίματος και φρένιασε κατά το γνωστό του τρόπο.
Όταν βγήκε το αφεντικό, είχε ρίξει κάτω και τον γιο, επιτέθηκε και σε αυτόν. Είδε και έπαθε να τον κάνει ζάφτι, να τον δέσει ξανά στην αλυσίδα του.
Φοβήθηκε.
Πρωί – πρωί πριν ο ήλιος χαράξει, όπλισε την καραμπίνα, σημάδεψε το αλυσοδεμένο ζώο και πάτησε τη σκανδάλη.
Η ιστορία αυτή, μου ήρθε στο μυαλό σήμερα το πρωί.
Κυριακή 30 Νοέμβρη 2014.
Εικοστή  ημέρα στεγνής  απεργίας πείνας, του εικοσάχρονου Νίκου Ρωμανού.
Ήταν 16 χρονών όταν ήρθε σε επαφή με τη χειρότερη μορφή της βίας, με την πιο σκληρή μορφή της εξουσίας. 
Τον διέλυσαν, τον έκαναν χίλια φλεγόμενα κομμάτια.
Και μετά, άντε να φυλαχτούν από αυτά.
Τώρα, τρέχουν να σωθούν και τρέμουν από το φόβο τους.
Ναι, φοβούνται τις εκπαιδευτικές άδειες που ο νόμος του επιτρέπει.
Μήπως κι αυτός δεν γυρίσει, όπως ο Ξηρός.
Εγκλωβισμένοι στο αδιέξοδο που το ίδιο το σύστημα τους δημιούργησε, προτιμούν να τον αφήσουν να σιγολιώσει στο κελί και το νοσοκομείο.
Ακινητοποιημένο, με ορούς και υποχρεωτική σίτιση, σαν το σκυλί στην αλυσίδα του.
Γιατί, έτσι και πεθάνει... αλίμονο τους.
Τον θάνατο του, τον φοβούνται ακόμα περισσότερο.  Τα φλεγόμενα κομμάτια, σε  ώρες μπορούν να γίνουν πυρκαγιά που θα τους κάψει.
Γι αυτούς και τα αδιέξοδα τους, ουδόλως με νοιάζει.
Με νοιάζει όμως μια ζωή, είκοσι χρονών, στην οποία αρνούνται τον νόμο που οι ίδιοι θέσπισαν.
Κι αν φοβούνται, ας πρόσεχαν.

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Ο καλύτερος συνήγορος της ιδιωτικοποίησης...

Ως γνωστόν η Δημοτική Αρχή της Κέρκυρας προέρχεται και από τον ΣΥΡΙΖΑ.... Η εισαγωγή αυτή είναι πληροφοριακή και κατά το δυνατόν αντικειμενική αφού εκλεγμένος σύμβουλος και ορισθείς αντιδήμαρχος προσπάθησε και πρόσφατα να συμβάλλει σε τοπικές διεργασίες ...αναγέννησης του ΠΑΣΟΚ. Λέμε προσπάθησε γιατί δεν τον δέχτηκαν οι σύντροφοί του...
Εδώ κλείνει η εισαγωγική παρένθεση άμεσα σχετιζόμενη με το κύριο θέμα που είναι η διαχείριση των σκουπιδιών... 
Προεκλογικά, η θριαμβευτικά πλειοψηφίσασα Δημοτική Παράταξη είχε δηλώσει ως αυτονόητη δέσμευσή της την δημόσια διαχείριση του προβλήματος της καθαριότητας μακρυά από ιδιωτικές Εταιρείες ή προγραμματισμούς ΣΔΙΤ... Μία τόσο κατηγορηματική δέσμευση με προϋπόθεση την στοιχειώδη σοβαρότητα δηλώνει δύο πράγματα:
1) Την σταθερή ιδεολογικοπολιτική προσήλωση της παράταξης στον δημόσιο- κοινωνικό χαρακτήρα παροχής των μεγάλων τουλάχιστον δημοτικών Υπηρεσιών.
2) Την ύπαρξη οργανωμένου σχεδίου αντιμετώπισης των άμεσων αλλά και των μακροπρόθεσμων αιτημάτων προς επίλυση του πολύ μεγάλου -είναι αλήθεια- ζητήματος της συλλογής, αποκομιδής και διαχείρισης των σκουπιδιών στο νησί-Δήμο.
Μία τέτοια προσέγγιση θα αποτελούσε τεκμήριο και προηγούμενο, ότι η αριστερά είναι αξιόπιστη όταν αρθρώνει λόγο ρηκτικό, ριζικά διαφορετικό και την αξιοπιστία της μπορεί να την αποδείξει στην πράξη (μιλάμε, ασφαλώς, για την διαχείριση των σκουπιδιών και όχι για την μετάβαση από τον σοσιαλισμό στον κομμουνισμό!!!).
Μία τέτοια λογική θα ήταν πραγματικά εναλλακτική στην πεπατημένη της προεκλογικής παροχολογίας και μπουρδολογίας και θα αποτελούσε δείγμα και πρόκριμα άλλου ήθους. Του μεγάλου ζητούμενου, δηλαδή.
Μία τέτοια δυναμική αντιμετώπισης των δημοτικών ζητημάτων θα έκανε ελκυστικές της αριστερές ιδέες και τους ελκόμενους προθυμότερους για ενεργοποίηση και δράση...
Αυτά, λοιπόν, θεωρητικώς υπό συνθήκες στοιχειώδους σοβαρότητας και γενικότερα ρηκτικά διαφορετικού πολιτικού ήθους...
Στην πράξη, όμως, φαίνεται, ότι το βάρος των προβλημάτων είναι μεγαλύτερο από εκείνο, που μπορεί να δαχειρισθεί μία προεκλογική ελαφρότητα "αριστερού" μαυρογιαλουρισμού... 
Φαίνεται, λοιπόν, ότι η απαιτούμενη επίλυση (για να μην πνιγούμε στο σκουπίδι, δηλαδή), κάνει πέρα το "αριστερό" προφίλ, που εκχωρεί τη θέση του στην "αποτελεσματικότητα" του σοσιαλφιλελεύθερου τεχνοκρατισμού... Ιδιώτης για να καθαρίσουμε, μια και -όπως δηλώσαμε- ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι η ...αναποτελεσματικότητα της Δημοτικής μηχανής... 
Αυτό δεν θα ήταν καταρχήν και για μικρό αυστηρά προσδιορισμένο διάστημα καταδικαστέο... ΑΝ, βέβαια έτσι είχε δεσμευτεί η ίδια η παράταξη και προεκλογικά έχοντας τεκμηριώσει το αναπόφευκτο αυτής της παρένθεσης στον δρόμο για οριστική δημόσια-κοινωνική επίλυση του μεγάλου προβλήματος της καθαριότητας... Θα είχε μάλιστα την δυνατότητα να επικαλεστεί και την ΝΕΠ (νέα οικονομική πολιτική) του μακαρίτη Βλαδίμηρου, για να γυαλίσει με ολίγον από συνέπεια το ιδεολογικό της προφίλ... 
ΑΦΟΥ, όμως, οι κήρυκες του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών καθαριότητας υιοθετούν την ανάθεση τους σε ιδιώτη πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρίς (ούτε 3 μήνες δεν περάσανε) είμαστε και εμείς υποχρεωμένοι στην ΦΑΙΑΚΙΑ να ψαχτούμε, μήπως και κάναμε λάθος τόσα χρόνια υποστηρίζοντας τον δημόσιο χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών... Αλλοι βέβαια δεν θα αναρωτηθούν...Απλά θα θριαμβολογήσουν.
ΥΓ1. Το "λέω και ξελέω" δεν είναι ποτέ προοδευτικό... Είναι de facto και de jure συντηρητικό, αντιδραστικό...
ΥΓ2. Και η προηγούμενη Δημοτική Αρχή αν και ανήκε στον "φιλελεύθερο" χώρο υποστήριξε, ότι εξαναγκάστηκε από τα πράματα να καταφύγει στην βοήθεια του ιδιώτη για να καθαρίσει την πόλη... 
ΥΓ3. Στην ΦΑΙΑΚΙΑ, επειδή έτυχε να γνωρίζουμε καλά και διαχρονικά πρόσωπα και ήθη ουδεμία έκπληξη μας δημιουργεί η ανώμαλη προσγείωση στα σκουπίδια... Ούτε η αντιμετώπιση των τραπεζοκαθισμάτων μας δημιούργησε έκπληξη, παρά τις διακηρύξεις ότι την επόμενη των εκλογών θα καθαρίσουν πεζόδρομοι, πλατείες και άλση... Του τύπου: στις 18 του Οκτώβρη σοσιαλισμός... 
ΥΓ4. Φανταζόμαστε, ότι εκεί κάτω, κατά Κουμουνδούρου μεριά έχουν υποχρέωση να τοποθετηθούν. Το ζήτημα δεν είναι ούτε μοναδικό, ούτε ειδικό... Η μόνη, ίσως, ιδιαιτερότητα του ζητήματος των σκουπιδιών στην Κέρκυρα είναι, πως ο Δήμος φέρεται να ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ με ποσοστό 60% παρά κάτι... Οφείλουν να ακούνε καλύτερα από όλους μας τα καμπανάκια... Δικαιολογίες του τύπου: λείπει η θεία μου, περάστε αργότερα ... είναι μάλλον κωμικοτραγικές...
ΥΓ5. Οι πανηγύρεις ορισμένων και γνωστών, πως ...καιρός ήταν να ξεφύγουμε από τις αγκυλώσεις της αριστεράς μπορεί να μην ακούγονται στα ώτα των αρμοδίων, που βουίζουν από τις ιαχές των ποσοστών των δημοσκοπήσεων. Οι ασυνέπειες λόγων και έργων και οι συνεχείς παλινωδίες από διακηρύξεις είναι το πανίσχυρο επιχείρημα για ουσιώδεις ομοιότητες προς πρακτικές Πανελληνίου ΣΟΚ. 
ΥΓ6. Σήμερα, υπό όρους καναπέ και θριαμβολογούσας επέλασης μοιάζει να ασχολούμαστε με τα ψιλά γράμματα. Η ιστορία όμως δίνει τα ραντεβού της με απαιτήσεις συνέπειας στον χώρο και τον χρόνο... Αν νομίζεις, ότι την ξεγέλασες, απατάσαι πλάνην οικτρά... Σε περιμένει στην πρώτη ή τη δεύτερη γωνία και σου βγάζει περιπαικτικά τη γλώσσα.

Τελικά δεν υπάρχει πετρέλαιο...


Στην Κέρκυρα, μπροστά στον χώρο του ιστορικού καθολικού μοναστηριού της Anunziata (Ευαγγελισμού). Σε αυτό το θλιβερό συμπέρασμα τείνουμε να καταλήξουμε στην ΦΑΙΑΚΙΑ παρά την αρχική μας αισιοδοξία πώς ήταν ζήτημα χρόνου να αποκαλυφθεί ο μαύρος χρυσός... Δυστυχώς, όμως τα όνειρά μας ψαλιδίστηκαν, αφού με τόσα πηγάδια ανοιχτά δεν φάνηκε λίγο μαύρο ρευστό, ούτε μας μύρισε καθόλου...
Η ΦΑΙΑΚΙΑ επί μέρες γνώριζε τον πραγματικό λόγο των γεωτρήσεων αλλά κρατήσαμε το στόμα μς κλειστό και κάναμε, πως είχαμε πιστέψει αυτό, που κυκλοφόρησε: Η αρμόδια αρχή σκάβει αναζητώντας τα καλώδια, που είχε τοποθετήσει εργολάβος και που βέβαια δεν έχει αφήσει στην υπηρεσία το λεπτομερές χαρτόγραμμα του τότε (κάποτε) έργου...Μήπως του το είχε ζητήσει και κανένας!!! Τώρα, ποιος είναι ο εργολάβος, ποιοι οι παραλαβόντες το έργο,γατί έπρεπε να γίνει ο χώρος σεληνιακό τοπίο, ποιος χε..... Στο κάτω  της γραφής έτσι δουλεύουν και κάνα-δύο άνθρωποι... 
Πάντως αν βρεθεί πετρέλαιο στα επόμενα πηγάδια που θα ανοιχτούν, θα το μάθετε πρώτοι όλοι εσείς οι φίλοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ... 
ΥΓ. Στις φωτογραφίες απεικονίζεται ο χώρος της Anunziata αμέσως μετά τους καταστρεπτικούς Γερμανικούς βομβαρδισμούς της 14ης Σεπτεμβρίου 1943 και ο χώρος σήμερα με το μνημείο υπό κατάρρευση και τα "πηγάδια" της ΔΕΗ ορθάνοιχτα....

Αφιερωμένες εξαιρετικά...


Είναι οι εικόνες της "μαύρης Παρασκευής" στις ΗΠΑ και την Μεγάλη Βρετανία. Υπάρχουν και αλλού τέτοιες εικόνες... Οπου βασιλεύει ο καταναλωτισμός σε βαθμό ψύχωσης, όπως το επιθυμεί και το χρειάζεται ο φιλελεύθερος καπιταλισμός.... Ο όρος "Μαύρη Παρασκευή" μάλλον προήλθε από το γεγονός, ότι τέτοιες καταναλωτικές εξορμήσεις συνδυάζονται συνήθως και με θύματα (ταυματίες ή ακόμη και νεκρούς).
Αφιερωμένες, λοιπόν καταρχή στους λάτρες του συστήματος για να απολαύσουν το μεγαλείο εξευτελισμού και απανθρωποποίησης του ανθρώπου εις τον βωμό του αγίου κέρδους... Τυχούσα αυταπάτη, ότι αυτή η εικόνα δεν μας αφορά συνιστά πιστοποιητικό μεγαλύτερης αλλοτρίωσης, διότι μαρτυρεί την απώλεια της ικανότητας συγκριτικής συνθετικής και ολοκληρωμένης σκέψης. Ιδεολογήματα περί ελεύθερης επιλογής, συστήματος  ευκαιριών κ.λ.π. είναι θαυμάσια υπναγωγά ελεγχόμενης και μακροχρόνιας δράσης... 
Αφιερωμένες είναι επίσης και σε εκείνους, που επιθυμούν την ανατροπή του συστήματος και μάλιστα την προγραμματίζουν για... αύριο-μεθαύριο...Με την υποσημείωση- υπενθύμιση, ότι οι πρωταγωνιστές των φωτογραφιών ως ανθρωπομάζα βρίσκονται εκεί με την "θέλησή" τους... Η χρήση των εισαγωγικών γίνεται για να υπογραμμισθεί το ψευδεπίγραφο και άκρως επιφαινόμενο της θέλησης... Ασφαλώς και δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για αυτού του είδους τη θέληση.. Το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό πλαίσιο διαμόρφωσης του "Δυτικού" ανθρώπου (που τώρα απλώνεται στα πέρατα της γης) το διαμορφώνει το σύστημα προς ίδιον όφελος και προστασία. Αλλά αυτό αφορά τους αναλύοντες την κατάσταση και τις συνθήκες και όχι τους μετέχοντες σε αυτή. Αν, λοιπόν η ρήξη είναι υπόθεση των πολλών και όχι τακτικό πραξικόπημα των ολίγων χρειάζεται να συνειδητοποιούμε και μέσα από τέτοιες εικόνες το δύσκολο, το πολύπλοκο και το εν πολλοίς ανεξερεύνητο της ελευθερώτριας διαδρομής... 

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Απορίες που εξηγούνται…

Είναι αλήθεια, πως οι κωλοτούμπες του Γιώργου Καρατζαφέρη έμοιαζαν υπερβολικά αφελείς για να είναι αληθινές για μία τόσο ...πονηρή αλεπού... 
Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μητσιάλης επιχειρεί να δώσει διαχρονικές εξηγήσεις υπό το φώς των τελυταίων ...off shore εξελίξεων.

Απορίες που εξηγούνται…
Τα λέγαμε τότε που ο Καρατζαφέρης μπήκε στη κυβέρνηση του Παπαδήμου και απορούσαμε πως αυτή η πονηρή αλεπού έχασε την ευκαιρία της ζωής της να το παίξει αντιμνημονιακός πατριώτης, ελληναράς βέρος, χριστιανός ορθόδοξος… Ειδικά μετά την κωλοτούμπα του Σαμαρά και το ουδείς αναμάρτητος που είπε ο Αντώνης σκύβοντας μπροστά στη Μέρκελ, ο χώρος της δεξιάς είχε αδειάσει εντελώς από «καρά δεξιά, εθνικόφρονα αντιστασιακά παλικαράκια» ταγμένα στον αγώνα εναντίον των τοκογλύφων… Μετά ήρθαν τα «χρυσά αυγά» και στρατοπέδεψαν με άρβυλα, δάδες και ύμνους στη δικτατορία σ’ αυτό το χώρο…

Απορίας άξιον λοιπόν πως αυτός ο πονηρούλης πρόεδρος του ΛΑΟΣ προτίμησε το πρόσκαιρο της συμμετοχής του στη τρικομματική του Παπαδήμου και όχι να σηκώσει το λάβαρο της εθνικοφρόνου αντίστασης ενάντια στους εχθρούς του έθνους… Φοβερή ευκαιρία τότε για το κόμμα του, που τα ποσοστά του θα άγγιζαν ίσως και διψήφιο αριθμό κάτι βεβαίως που ο ίδιος και το περιβάλλον του ασφαλώς και το υπολόγιζαν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό, με το κενό που δημιούργησε η Σαμαρική κωλοτούμπα της Νέας Δημοκρατίας… Έλα όμως που τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται…

Aν δεν γίνει η Ανάπλαση Πανεπιστήμιου

Πρόσφατα, ακούστηκε, ότι η ανάπλαση της Πανεπιστημίου, κομβικό έργο, κατά τη γνώμη μας, για οποιαδήποτε προσπάθεια εξανθρωπισμού της Αθήνας- πάει στις καλένδες...
Στον ιστότοπο ypodomes.gom διαβάσαμε σχετικό σημείωμα του κ. Νίκου Καραγιάννη, επειδή βρίσκουμε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και εύστοχες τις παρατηρήσεις του για το θέμα...

Οι 10 λόγοι που "χάνει" η Αθήνα αν δεν γίνει η Ανάπλαση Πανεπιστήμιου

Στην υπόθεση της μετάθεσης της ανάπλασης Πανεπιστημίου πολλά λέχθηκαν, πολλά συζητήθηκαν, πολλά αποφασίστηκαν. Άλλοι είναι υπέρμαχοι και άλλοι είναι πολέμιοι αυτής της παρέμβασης στο κέντρο της Αθήνας.

Ουσιαστικά το timing για τον επαναπροσδιορισμό του κέντρου της πόλης χάθηκε και μεταφέρεται σε μελλοντικό χρόνο που πιθανότατα θα μας πάει μέχρι το 2020, εφόσον τελικά το έργο υλοποιηθεί. Το ερωτηματικό αυτό μπαίνει γιατί αν η έγκριση πάει για το Β` εξάμηνο του 2015, ποιος γνωρίζει αν τότε θα υπάρχει η βούληση για να προχωρήσει το έργο.

Σήμερα, θα εξετάσουμε αυτή την περίπτωση, η Αθήνα να μην δει το έργο να υλοποιείται και να μείνει ως έχει. Τι χάνει η πόλη, ο Αθηναίος, ο κάτοικος των προαστίων; Το ypodomes.com βρήκε 10 λόγους για τους οποίους αν δεν γίνει η Ανάπλαση Πανεπιστημίου η πόλη θα υποβαθμιστεί.

1. Αν δεν γίνει η ανάπλαση της Πανεπιστημίου, τότε θα έχουμε μεγάλη καθυστέρηση στη συνολική αναβάθμιση του κέντρου της πόλης, του τουριστικού της προϊόντος και την διεθνής εικόνας της Αθήνας ως σύγχρονη Ευρωπαϊκή Μητρόπολη.

2. Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου, το Τραμ δεν θα πάει στην Πατησίων, άρα δεν θα πάει μέχρι τα 'Ανω Πατήσια που είναι η Β` φάση της επέκτασης του. Η Αθήνα στην ευρύτερη περιοχή των Πατησίων θα μείνει με τον κορεσμό από την κίνηση των ι.χ και των οδικών συγκοινωνιών.

3.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου, η Τριλογία των εκπληκτικών νεοκλασσικών κτιρίων που συναντά κανείς θα παραμείνει ένα δύσκολο σημείο μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας με δύσκολη θέαση από τις στρατιές ανθρώπων, ιχ, λεωφορείων και τρόλεϊ.

4.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου, η πλατεία Ομονοίας θα παραμείνει γκέτο παραβατικότητας, κακής απόδοσης της εικόνας του κέντρου της πόλης, του "ομφαλού" της χώρας.

5.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου η αναγέννηση όλης της γύρω περιοχής τίθεται εν αμφιβόλω. Μην ξεχνάμε πως σήμερα το 50% των καταστημάτων και των γραφείων είναι κλειστά, ενώ τα υπόλοιπα λειτουργούν με κακές καθημερινές συνθήκες.

6.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου θα χαθεί η ευκαιρία να δούμε περισσότερο πράσινο και χώρους σκιάς σε ένα δρόμο που το καλοκαίρι όταν τον διασχίζεις αντιμετωπίζεις υψηλότατες θερμοκρασίες και αυξημένους ρύπους καυσαερίων.

7.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου τα κτίρια που θα άλλαζαν μορφή και θα γίνονταν όμορφα και πιο εμπορικά θα παραμείνουν γκρίζα και πολλά απο αυτά άσχημα.

8.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου τα ι.χ θα συνεχίζουν να διασχίζουν το δρόμο ως ενδιάμεση αρτηρία από/προς τον προορισμό τους. Σχεδόν κανένα κέντρο πρωτεύουσας στην Ευρώπη δεν έχει αυτό το χαρακτηριστικό.

9.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου θα χαθεί η ευκαιρία του "συνέρχεσθαι" και θα μείνει απλώς ένας δρόμος που ο πεζός ή ο ποδηλάτης θα τον χρησιμοποιεί με τον ίδιο τρόπο με τα ι.χ. χάνοντας τη μοναδική ευκαιρία να γίνει τόπος συνεύρεσης, συζήτησης και διαλόγου.

10.Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου η Αθήνα θα μείνει στην ιστορία ως η πόλη που δεν τόλμησε (για μία ακόμα φορά) αυτό που άλλες πόλεις το έκαναν: να μεταμορφώσουν το κέντρο τους. Η Νέα Υόρκη το κάνει με την Time Square, η Βιέννη απέκλεισε όλο το κέντρο της από τα ι.χ. ενώ η τάση αυτή όσο πάει μεγαλώνει.

Αν δεν γίνει η ανάπλαση Πανεπιστημίου δε χάθηκε ο κόσμος. Θα χάσει η Αθήνα.

Νίκος Καραγιάννης-ypodomes.com

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Αχαριστία !!!

Στην ΦΑΙΑΚΙΑ συμμεριζόμαστε απολύτως τα συναισθήματα βαθειάς πίκρας του Υπουργού μας κ. Γκίκα Χαρδούβελη, που δεν το κρύβει, ότι δεν περίμενε τέτοια σκληρότητα από την τρόϊκα... «Δεν κάνουν βήμα πίσω και δεν τους ενδιαφέρει ποιος είναι στην εξουσία και αν θα έχουμε εκλογές τον Μάρτιο. Μπορεί να έχουμε ολοκληρώσει το 99% των δεσμεύσεών μας, όμως εκείνοι επιμένουν να γίνει και το 1% επιμένοντας ότι πρέπει να εφαρμοστούν σίγουρα μέτρα» φέρεται να είπε ο κ. Υπουργός σε βουλευτές μας..
Και το χειρότερο, δείχουν να μην του νοιάζει ποιος θα κυβερνάει μετά τον Μάρτη... Εμείς, οι υγιώς σκεπτόμενοι ποντάραμε και ποντάρουμε ...στους καλούς μας τρόπους, στην καλή μας συμπεριφορά... 
Καλά!!! Τότε θα δούνε !!! θα ξαναβρούνε τόσο πρόθυμους και καλούς σας και εμάς !!! Ή μήπως...

Βασικά, δεν μπορώ να καταλάβω ...

Τι έγινε ρε παιδιά;;; Ομοβροντία σήμερα στα καλά του καθουμένου...
Εγώ, βασικά, ήμουν και είμαι πολύ ευχαριστημένος από την κυβέρνησή μας και γενικά από όλες τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις και ιδιαίτερα της τελευταίας 4ετίας... Και από αυτή του Γιώργου, που τόσο προσπάθησε να μας φέρει στον ίσιο δρόμο... Και ας του λένε τώρα τα διάφορα... Ο Γιώργος πρώτος άνοιξε το δρόμο για τον εκσυγχρονισμό, την εξυγίανση και την ανάπτυξη. Βοήθησαν μετά και οι ενδιάμεσοι αλλά την δουλειά με την ίδια επιτυχία συνέχισαν ο Αντώνης, ο Βαγγέλης και ο Φώτης.... Κρίμα, που έφυγε ο τελευταίος... Αν τον είχαμε ακόμη στα πράματα, τα πράματα θα ήταν σίγουρα ακόμη καλύτερα... Τέλος πάντων...
Εγώ, βασικά, ήμουν και είμαι ευχαριστημένος, γιατί έβλεπα την ανάπτυξη να έρχεται και το μνημόνιο να φεύγει... Δεν ήταν μόνο τα μέτρα που πήραν οι πολυχρονεμένοι μας... Ηταν και η εθνικά υπερήφανη διαπραγμάτευση, που έκαναν όποτε χρειάστηκε και καταφέραμε να βρισκόμαστε σε αυτό το αξιοζήλευτο σημείο... 
Και τώρα;;; Εκεί, που το είχα βαθειά πιστέψει ότι φεύγουμε από το μνημόνιο, τί γίνεται;;; Βεβαια άκουσα τον κ. αντιπρόεδρο, τον κ. Ευάγγελο, που τα είπε ωραία... Τι ταλέντο κι αυτός να τα λέει έτσι ωραία... Είπε, λοιπόν, πως θα μπορούμε να δανειζόμαστε και απο τις αγορές -αν θέλουμε-, θα μπρούμε να παίρνουμε και από τους επίσημους δανειστές μας με τους γνωστούς όρους... Αυτά άκουσα και συνήλθα... Διότι, άν κατάλαβα καλά τόχουμε δίπορτο... Και ΔΝΤ-ΕΕ και αγορές... Καλύτερα από τους άλλους... Ας είναι καλά ο κ. Βαγγέλης, που τα λέει έτσι ωραία... 
Εγώ, βασικά, είναι αλήθεια ότι πανικοβλήθηκα με αυτά που διάβαζα για περικοπές συντάξεων, νέους φόρους κ.λ.π. Για ακαμψία του Σόϊμπλε και τέτοια.
Γιατί, εγώ βασικά δεν θέλω να είμαι θύμα της προπαγάνδας των αριστερών, που λένε, ότι δεν πάμε καλά... Μία χαρά τα πάμε... καλά και περίκαλα... Οπως τα λέει ο κ. Βαγγέλης...
Αλλά και πάλι, ρε παιδί μου γιατί να παραμείνουμε στο ίδιο πρόγραμμα (μαγκιά, ο κ. Βαγγέλης το μνημόνιο το λέει πρόγραμμα);;;
Βασικά, δεν μπορώ να καταλάβω... 

Είδατε η ανάπτυξη ...

... που έχει ήδη έλθει και επελαύνει ακάθεκτα, τί καλά θα μας φέρει το 2015;;;
Οι προστάτες μας ζητούν: Το δημοσιονομικό κενό για το 2015 που η τρόικα εκτιμά ότι ανέρχεται σε ποσό ως 3 δισ. ευρώ, να καλυφθεί με παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό και συγκεκριμένα με μείωση συντάξεων, χωρίς αύξηση ορίων ηλικίας αλλά και αύξηση του ΦΠΑ και άλλων φόρων. Αυτά τα ολίγα...
Στην ΦΑΙΑΚΙΑ δεν αποκλείουμε  μία "θριαμβευτική" λήξη των συνομιλιών κάποια στιγμή, με αποτελέσματα σαν του Ναστραντίν Χότζα και που θα επιχειρήσουν να ευοδώσουν την προεδρική εκλκογή αλλά και την υποδοχή της συμφωνίας από την κοινή γνώμη, που -κατά την ταπεινή μας γνώμη- δεν έχει ξεπεράσει το σοκ... Μην λησμονείτε, ότι όταν έγιναν οι προηγούμενοι "χειρισμοί" του χρέους, που μας αλλάξανε τα πετρέλαια, η όλη υπόθεση πανηγυρίστηκε από τα ευεπίφορα ΜΜΕ και οι επίδραση στις σφυγμομετρήσεις (όσο τις πιστεύει κάποιες από αυτές κανείς) ήταν ευνοϊκή για τους πολυχρονεμένους μας...
Ενα σενάριο, είναι αυτό όχι και τελείως απίθανο, κατά τη νγνώμη μας...
Σενάρια, ασφαλώς δεν χρειάζονται για τα δεινά, που μας περιμένουν... Μην ξεχνάμε την "πειραματική" φυσιογνωμία της Ελληνικής κρίσης και, κατ' επέκταση, τον πιλοτικό-διδακτικό χαρακτήρα όλων των μέτρων, που έχουν παρθεί και που λειτουργούν σαν διαρκής μπαμπούλας πάνω από τους εργαζόμενους της Ευρώπης, των ΗΠΑ και τελικά ολόκληρου του πλανήτη... 

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΙΑ «ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΧΟΥΝΤΑ»;

Αναρωτιέται ο Δημήτρης Μπελαντής στην ISKRA και επειδή συμμεριζόμαστε απολύτως τον προβληματισμό, που εκθέτει, σας παραθέτουμε το κείμενό του... Δεν είναι από σχολαστικισμό, που το κάνουμε αλλά γιατί πιστεύουμε, πως -δυστυχώς- κάποια πράγματα είναι τροχιοδεικτικά... 

ΠΟΙΑ «ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΧΟΥΝΤΑ»; 

« Κύριε Διευθυντά,  
Είμαι ένας κεντροαριστερός πολίτης του κόσμου που χωρίς καμία οίηση ξέρει να διαβάζει και να καταλαβαίνει την ιστορία της χώρας μας. Που ξέρει, επίσης, να μην παρασύρεται από εύκολα ερμηνευτικά σχήματα του συρμού, που θολώνουν την ματιά μας εδώ και δεκαετίες.  
Μας χωρίζει κάπου μια σαρανταετία από το Πολυτεχνείο και από το τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας. Πίσω μας , μια ημιτελής και κοπιώδης Μεταπολίτευση , μια εποχή όλο πάθος, θόρυβο και αντάρα, διαδηλώσεις που μπλόκαραν τους δρόμους της Αθήνας για ώρες και έκοβαν την κυκλοφορία ανύποπτων πολιτών, στην πρώτη φάση της, και όλο διαχειριστική πασοκική αλαζονεία, λαϊκισμό και κρατισμό στην επόμενη. Μια εποχή όπου εκτράφηκαν όλα τα τέρατα που μας περιτριγυρίζουν, ο λαϊκισμός, η έλλειψη θεσμών, η παροχολογία, ο κρατισμός, το πελατειακό κράτος, ο αντιμειονοτικός ρατσισμός, η ρητορεία που μετατράπηκε σε νομή της εξουσίας, η καθημερινή κρυμμένη σε όλους μας Ακροδεξιά του «Εθνικού Κορμού». Μια εποχή όπου οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο με τα σκανδαλώδη προνόμιά τους και την περιφρόνησή τους στους άνεργους και τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, οι λεόντειες κατά των εργοδοτών συλλογικές συμβάσεις, οι κλαδικές οργανώσεις, η σύμφυση επιχειρηματικής ανομίας/μονοπωλίου και πολιτικής και η ηχηρή συνθηματολογία της ντουντούκας που κάλυψε το «βαθύ κράτος», την κομματικοποίηση, την υπερκαταναλωτική κοινωνία και την δημόσια υπερχρέωση μας έφεραν εδώ που μας έφεραν.
Μια εποχή, όπου ανδρώθηκαν τα γαλάζια και τα πράσινα κομματικοκρατικά δίκτυα, που σήμερα επιθυμούν να επαναφέρουν οι δυνάμεις του παλιού που εμφανίζονται ψευδεπίγραφα ως το καινούριο (ιδίως οι ακραίες κρατιστικές τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που μειώνουν την μεγάλη πια δυναμική του) . Όπου συκοφαντήθηκε και λοιδωρήθηκε η υγιής και η δημιουργική επιχειρηματικότητα, όπου πολλές επιχειρήσεις κατέστησαν «προβληματικές» χάρη στην σύμφυση πελατειακών επιχειρηματιών και εξουσίας και άλλες έκλεισαν λόγω των παράλογων και ανώριμων συνδικαλιστικών διεκδικήσεων. Όπου το κέρδος ενοχοποιήθηκε και αποθεώθηκαν οι ποικιλόμορφες κρατικές πρόσοδοι, που τροφοδότησαν τις ασαφείς στην Ελλάδα και πολυσθενείς κοινωνικές ταυτότητες, δηλαδή την πανταχού παρουσία των μικρομεσαίων στην θέση κάποιων δήθεν «καθαρών τάξεων». Συμβαίνει, λοιπόν, το εξής παράδοξο στην σύγχρονη Ελλάδα, οι παλιές κρατιστικές δυνάμεις, ιδίως η Κεντροαριστερά, έχουν ανανήψει θετικά και έχουν επιδοθεί σε μια θετική μεταρρυθμιστική προσπάθεια, ενώ το   «βαθύ κράτος», οι μεγαλοσυνδικαλιστές και οι διαπλεκόμενοι κινούνται όλο και πιο ταχύρρυθμα προς την ενισχυμένη λόγω της οικονομικής κρίσης και των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών Αριστερά. Το παλιό γίνεται καινούριο και το καινούριο γίνεται παλιό. Και ας μην το καταλαβαίνουν αυτό πολλοί συμπολίτες μας.  

Μου ξανάρχονται ένα-ένα !!!

Χρόνια δοξασμένα...  έλεγε το παλιό άσμα, που είχε μεγάλο σουξέ κατά την διάρκεια της γνωστής 7ετίας, αλλά η μνήμη μας ταξίδεψε λίγα χρόνια πιο πριν... Στο αλησμόνητο 1965, τότε που η Ανακτορική Κίρκη μετέτρεπε τους κεντρώους βουλευτές σε αποστάτες... Και απ' ότι λέγεται η "θυσία" γινόταν με κάποιον όφελος... Αυτό, λοιπόν μας θύμισε η σχετική ειδησεογραφία, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο Nooz.gr...Μένει να δούμε τί θα δούμε στο τέλος...

Παρέμβαση από ΑΠ για τις καταγγελίες χρηματισμού

Την παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Ευτέρπης Κουτζαμάνη, προκάλεσε η καταγγελία της βουλευτού των ΑΝΕΛ, Σταυρούλας Ξουλίδου, αλλά και του προέδρου του κόμματος Πάνου Καμμένου για απόπειρα χρηματισμού της βουλευτού, προκειμένου να ψηφίσει πρόεδρο Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες η κ. Κουτζαμάνη στο σχετικό έγγραφο αναφέρει:

"Με αφορμή καταγγελία της Βουλευτού του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων (ΑΝΕΛ) κ. Σ. ΞΟΥΛΙΔΟΥ, τις βραδυνές ώρες της 25ης Νοεμβρίου 2014 στην εκπομπή «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ» του τηλεοπτικού σταθμού BLUE SKY, περί απόπειρας δωροδοκίας της, την οποία (καταγγελία) επιβεβαίωσε τηλεφωνικά κατά τη διάρκεια της ίδιας ως άνω εκπομπής και ο Αρχηγός του ανωτέρω κόμματος κ. Π. Καμμένος, παρακαλούμε, να εξετάσετε εάν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης εκ του αρχείου της δικογραφίας, που σχηματίσθηκε με την 4265/13-10-2014 παραγγελία μας και επανεξέτασης της υπόθεσης, κατ΄άρθρο 43 παρ. 5 Κ.Ποιν.Δ., ενημερώνοντάς μας σχετικά". 

Τί κατήγγειλε η βουλευτής 

Σε τηλεοπτική εκπομή η κ. Ξουλίδου κατήγγειλε ότι "γαλάζιο στέλεχος" την προσέγγισε και της έκανε προσφορά 2 - 3 εκ. ευρώ προκειμένου να ψηφίσει πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενημερώνοντάς την επίσης -όπως είπε- ότι ο συνάδελφός της, βουλευτής των ΑΝΕΛ, Π. Μελάς δέχτηκε την προσφορά.

Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή του Blue Sky, η κ. Ξουλίδου κατήγγειλε ότι η προσφορά έγινε κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας, από πρόσωπο που αρνήθηκε να κατονομάσει.

Λίγο αργότερα, στην εκπομπή παρενέβη οργισμένος ο κ. Μελάς, ο οποίος πρόσφατα άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να ψηφίσει για πρόεδρο Δημοκρατίας, κάνοντας λόγο για "αισχρότητες, ψέματα και κακοήθειες". 

"Λέω λοιπόν στην κ. Ξουλίδου, ή θα μου πει το όνομα να του κάνω μήνυση, ή θα κάνω μήνυση στην ίδια", ανέφερε.

Τις καταγγελίες της κ. Ξουλίδου στήριξε ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος, λέγοντας πως η βουλευτής τον έχει ενημερώσει εδώ και καιρό σχετικά. 

Στη συνέχεια δήλωσε πως θέλησαν να παγιδέψουν το πρόσωπο που έκανε την προσφορά, κλείνοντάς του ραντεβού, ωστόσο εκείνο το ανέβαλε δύο φορές.

Αντίδραση ΝΔ

Ανυπόστατες χαρακτήρισε τις καταγγελίες Ξουλίδου, η εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, σε παρέμβαση της, στην εκπομπή του Άκη Παυλόπουλου στο Blue Sky, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το συγκεκριμένο ζήτημα θα διερευνηθεί.

Απευθυνόμενη στην κ. Ξουλίδου, αναρωτήθηκε γιατί δημοσιοποίησε τη συγκεκριμένη στιγμή το γεγονός και όχι νωρίτερα, προσθέτοντας ότι όποιος φοβάται για την ζωή του καταγγέλλει το συμβάν όταν γίνεται.

υπό άλλες συνθήκες...

Ενας Υπουργός, που μίλησε όπως ο κ. Γεράσιμος Γιακουμάτος στο MEGA λογικά δεν θα έπρεπε να είναι Υπουργός... Πολύ περισσότερο βουλευτής... Και άν ακόμη ήταν Υπουργός θα έπρεπε το αφεντικό του να τον ξαποστείλει ζητώντας δημόσια συγγνώμη από τους πολίτες, που τον ...απήλαυσαν... 
Αυτά όμως, υπό άλλες συνθήκες... Εκεί, που οι κυβερνώντες σέβονται αληθινά και ουσιαστικά τους πολίτες... Που δεν ηθικολογούν ασφαλώς αλλά παραδειγματίζουν... Εκεί, που οι ψηφοφόροι δεν είναι πρόβατα που ακολουθούν το γκεσέμι...
De nova insula utopia θα πείτε... Κι' όμως είναι τόσο απλό και δυνατό... Μία προϋπόθεση έχει... Την άρση όλων μας στο ύψος του πολίτη...
Για την ώρα το ανεχόμαστε... Ψιλοχαμογελάμε και προσπερνάμε... 
Η σιωπηρή πλειοψηφία στα χειρότερά της !!!

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Προσέγγιση στα πολύ δύσκολα..

... Επιχειρεί ξανά ο Γιώργος Ρούσης, διερευνώντας με πάθος αλλά και άρτια επιστημονικότητα τη σύνδεση του τώρα με το αύριο... Στο μυαλό, στο ήθος, στη συνείδηση των πολλών... Αυτών, που τους αφορά το όραμα της κοινωνίας των ποιητών...
Σας μεταφέρουμε από το δελτίο τύπου του εκδοτικού οίκου: "τόπος":

Γιώργος Ρούσης

Μετάβαση
Από τη δύναμη της συνήθειας
στη διεκδίκηση της μαρξικής ουτοπίας


Σελ.: 272  • Σχήμα: 14 x 21                                                         
ISBN: 978-960-499-123-5 • Τιμή: 15,00€
1η έκδοση: Νοέμβριος 2014

Ο συγγραφέας με αφορμή την υστέρηση του λαϊκού κινήματος απέναντι στην άγρια αντιλαϊκή επίθεση, αναδεικνύει αρχικά τον σημαντικό ρόλο που παίζει η δύναμη της συνήθειας στη διαιώνιση της κυρίαρχης τάξης.
Στη συνέχεια τεκμηριώνει τη θέση ότι το μαρξικό όραμα της χειραφέτησης, σε αντίθεση με εκείνα των προγόνων του ουτοπικών σοσιαλιστών και κομμουνιστών, αποτελεί μια επιστημονική, εφικτή σήμερα ουτοπία, η οποία απορρέει από την ανάλυση της πραγματικότητας. Ακολουθεί η αναλυτική συμβολή του Ernst Bloch τόσο στην αποκατάσταση της μαρξικής ουτοπίας από την παραχάραξη που υπέστη από τον οικονομικό ντετερμινισμό, όσο και στην παραπέρα προώθησή της.
Όπως αναλύει ο συγγραφέας, για να παρεμποδιστεί αυτή η ουτοπία της χειραφέτησης να γίνει υπόθεση ευρύτερων λαϊκών μαζών, οι συντηρητικές δυνάμεις επιχειρούν συστηματικά να τη διαστρεβλώσουν και να αποδείξουν, ενάντια στην ιστορική εμπειρία, ότι είναι ανέφικτη είτε επειδή δεν κυριαρχεί πουθενά, είτε επειδή εκεί που επιχειρήθηκε απέτυχε.
Για να αντιμετωπιστεί ο μονοδιάστατος κυρίαρχος λόγος ο οποίος τελικά εντάσσεται στη λογική του τέλους της ιστορίας, και να προωθηθεί ο ουτοπικός στοχασμός, ο Γιώργος Ρούσης υποστηρίζει ότι δεν αρκεί η ιδεολογική πάλη, αλλά χρειάζεται να κατακτηθεί ένα νέο μεταβατικό «Είναι», λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο της λαϊκής συνειδητότητας, ένα «Είναι» που, ενάντια στο σύστημα, θα προωθεί την επαναστατικοποίηση των συνειδήσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρεί να συνδυάσει την κομμουνιστική στρατηγική με μια αντίστοιχη τακτική. Επιδίωξή του είναι να καλυφθεί το κενό που δημιουργούν από τη μια η επίκληση του σοσιαλισμού δίχως αυτή να συνοδεύεται από κάποια πρόταση για τον δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί έτσι ώστε αυτός να διεκδικηθεί από την πλειοψηφία του λαού μας και από την άλλη η πλήρης εγκατάλειψη του οραματικού στόχου  στο όνομα μιας δίχως αρχές κυβερνητικής λαγνείας. 
 


Ο Γιώργος Ρούσης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1948. Είναι γνωστός αγωνιστής-διανοητής της κομμουνιστικής αριστεράς, ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου. Οι θεωρητικές του αναζητήσεις και το συγγραφικό του έργο στρέφονται κυρίως σε ζητήματα που αφορούν στην πολιτική θεωρία και πιο ειδικά στο κράτος, και στην αποξένωση-χειραφέτηση, τα οποία αντιμετωπίζει από μαρξιστική σκοπιά. Στις πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται τα βιβλία: Ο Μαρξ γεννήθηκε νωρίς: Η ετεροχρονισμένη επικαιρότητα της κομμουνιστικής χειραφέτησης (Γκοβόστης 2008), Από την κρίση στην επανάσταση: Πόλεμος θέσεων (Γκοβόστης 2012), τα οποία, όπως και το παρόν βιβλίο, εντάσσονται στην προσπάθεια συμβολής στην επεξεργασία μιας στρατηγικής, προωθητικής της επαναστατικής συνειδητοποίησης.  

Ποιός μίλησε για ρατσισμό !!!

Στις ΗΠΑ !!! Α! Μπα!!! 
Είναι καθαρά συμτωματικό το γεγονός ότι τα "ατυχήματα" από δράση αστυνομικών που στοιχίζουν ζωές, συμβαίνουν μερικές εκτοντάδες περισσότερες φορές εναντίον εγχρώμων παρά λευκών... Και είναι επίσης συμπτωματικό, ότι στην συντριπτική πλειοψηφία οι δράστες τέτοιων "ατυχημάτων" όχι μόνον δεν τιμωρούνται νομικά αλλά αποφεύγουν και την ίδια την "δικαστική" ταλαιπωρία τελειώνοντας σε φάση προανάκρισης...
Σε μία τέτοια σύμπτωση αναφέρεται η παρούσα ανάρτηση... Πρόκειται για τον εν ψυχρώ φόνο του 18χρονου Αφροαμερικανού Μάικλ Μπράουν από τον αστυνόμο Ντάρεν Ουίλσον στις 9 Αυγούστου... Το "ατύχημα" ευοδόθηκε με την βοήθεια μερικών σφαιρών, πάνω στις οποίες πήγε και έπεσε ο ...σκυλάραπας... 
Στις ΗΠΑ, η επανεμφάνιση σε μαζική κλίμακα της Κου-Κλουξ-Κλαν είναι γεγονός... Και μάλιστα πιο ξεδιάντροπα από ποτέ, σαν κοινωνικό, δημοκρατικό δικαίωμα... Ετσι,  η χριστεπώνυμη αυτή και ανθρωπιστική οργάνωση ξαναθυμάται τον παλιό καλό εαυτό της, όταν μετέτρεπε σε λαμπάδες προς δόξαν του Κυρίου κάτι σιχαμένους μαύρους... Η εκλογή του συμπαθούλη μαυρούλη στη θέση του Προέδρου είναι ένα πρώτης τάξεως άλλοθι δημοκρατικοφάνειας αλλά ταυτόχρονα ερεθίζει και προκαλεί τους άξιους λευκούς ώστε να θυμηθούν και να αναπολούν παλιές καλές μέρες... 
Ευτυχώς η δικαιοσύνη είναι αδέκαστη και υπεράνω ταξικών, φυλετικών ή άλλων κοινωνικών διακρίσεων... 

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

To 2034 !!!

...Υπολογίζει το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, ότι -με βάση την εφαρμοζόμενη πολιτική- θα φτάσει η ανεργία στα επίπεδα τα προ κρίσης δηλαδή στο 8% περίπου... Αντιλαμβάνεστε, ότι η λεωφόρος της ανάπτυξης μας περιμένει ορθάνοιχτη... Εμπρός βήμα ταχύ να την προαπαντήσουμε.... Η κυβέρνηση δίνει τα πάντα για την ευτυχία μας... και αν χρειαστεί ετοιμάζονται οι χρυσές εφεδρείες... Με ρευστότητα υγρού.... Ποταμίσια δηλαδή... 

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Δεν είναι ακριβώς έτσι, αγαπητή ΖΑΖ

Η ΖΑΖ είναι μία πολύ συμπαθής και αγαπημένη της νεολαίας τραγουδίστρια με πολλές επιτυχίες και εδώ στην Ελλάδα με γνωστότερη ίσως το "ma Liberté". 
Η ΖΑΖ λοιπόν ετοιμάζει έναν νέο δίσκο με γνωστά τραγούδια που αναφέρονται στο Παρίσι, όπως τα: «Champs Elysées», «Sous le ciel de Paris», «La parisienne», «I Love Paris» (ντουέτο με τη Νίκι Γιανόφσκι), «J’aime Paris au mois de Μai» (με τον Σαρλ Αζναβούρ) κ.ά.
Παρουσιάζοντας τον δίσκο της έδωσε την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου στην οποία μεταξύ άλλων δήλωσε: Στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, υπήρξε μια διάχυτη ατμόσφαιρα ελαφρότητας. Μπορούσαν να τραγουδούν για την ελευθερία, ακόμα κι αν δεν τη ζούσαν στην πλήρη της μορφή. Για μένα, αυτό είναι το Παρίσι. Μια πόλη που καινοτομεί και στην οποία όλα είναι δυνατά».
Οπως ήταν φυσικό οι δηλώσεις προκάλεσαν αντιδράσεις. Μεταξύ άλλων και η Liberation, όπου ο Φρανσουά Χαβιέ-Γκομέζ, με εμφανώς ειρωνική διάθεση, αναφέρει: «Η ελαφρότητα για την οποία μιλά η νεαρή τραγουδίστρια ακούγεται σαν το άλλοθι των ναζί, που έλεγαν πως το Παρίσι ήταν η πόλη των καμπαρέ, των σικ εστιατορίων και των χαριτωμένων γυναικών. Είναι η ίδια εικόνα της πόλης των απολαύσεων την οποία οι αντιστασιακοί ήθελαν να πολεμήσουν. Κι αμέσως μετά την απελευθέρωση αυτή η ελαφρότητα είναι που προσάψαμε σε καλλιτέχνες όπως η Εντίθ Πιαφ, ο Σαρλ Τρενέ, οι οποίοι τραγουδούσαν για τους ένστολους σε μια κατεχόμενη πόλη. Ακριβώς επειδή οι αληθινές μαρτυρίες εξαφανίζονται, οδηγούμαστε σταδιακά σε μια μορφή αμνησίας. Να θυμίσουμε απλώς στη Zαζ πως για μια δημοφιλή και αγαπητή τραγουδίστρια, τίποτα δεν είναι πιο επιζήμιο από τις τρύπες της μνήμης».
Και βέβαια -σχολιάζουμε εμείς- υπήρχαν και χαρούμενοι και εύθυμοι και διασκεδάζοντες στην διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Και εδώ στην Ελλάδα και σ' όλο τον κόσμο... Βλέπετε, η κατοχή είναι κατάσταση με οξυμένα τα ταξικά κοινωνικά χαρακτηριστικά και οι ταξικοί φίλοι των καταχτητών περνάνε καλά... Ακόμη και αν δεν συνεργάζονται ανοιχτά μαζί τους...
Η ΖΑΖ τότε επανήλθε δηλώνοντας τα αυτονόητα: «Καμιά φορά η διαδοχή των λέξεων είναι δύσκολη. Το μόνο που ήθελα να εκφράσω είναι πως εκείνη την περίοδο, παρά τις δυσκολίες, η ζωή συνεχίστηκε. Λυπάμαι που μερικοί οπαδοί της πολεμικής ακονίζουν το μυαλό τους μόνο για να κρίνουν αμφιλεγόμενες δηλώσεις και να ανακαλύψουν ακραίους υποστηρικτές. Ακόμα κι αν δεν είμαι ιστορικός, ξέρω ότι αυτή η σκοτεινή περίοδος της ιστορίας μας δεν είναι μια περίοδος ελευθερίας ούτε και ελαφρότητας. Οι μόνοι που το αντιμετώπιζαν έτσι ήταν οι κατακτητές και οι συνεργάτες τους, για τους οποίους δεν έχω καμιά συμπάθεια».

Ετσι, είναι αγαπητή ΖΑΖ... Μην υποτιμάτε τις εντυπώσεις, που μπορεί να δημιουργεί μία αφαιρετική αναφορά σε ιστορικές περιόδους σαν κι αυτή της ναζιστικής κατοχής, που συνιστά την πιο ολέθρια ανθρώπινη εμπειρία... Ιδιαίτερα σήμερα, που μαζί με τη σύναξη των αμετανόητων ανθρωποειδών συναγελάζονται και τύποι, που μετατρέπουν την αντισυστημική τους οργή σε απίστευτη και άκρως επικίνδυνη ελαφρότητα... Είχαμε και στην Ελλάδα μερικούς συναδέλφους σας, που κατά την έκφραση του πρωταγωνιστή του θεάτρου σκιών Καραγκιόζη Καραγκιοζόπουλου μπέρδεψαν τη φανέλα με το σώβρακο... Χρειάζεται προσοχή στο τί λέμε !!! Και στην εποχή μας χρειάζεται περισσότερη προσοχή στο τί ΔΕΝ λέμε...  

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

O Λόγος για την Λατινική Αμερική

Πάντοτε η Λατινική Αμερική και τα συμβαίνοντα στις κοινωνίες της ασκούσαν μία ιδιαίτερη γοητεία, πολιτικά "εξωτική". Ισως γιατί οι λαοί της έχουν γνωρίσει την πιο άγρια εκμετάλλευση μερικούς αιώνες τώρα... Αποό τους πολιτισμένους και Χριστιανούς Ισπανούς καταχτητές, που αφάνισαν ολόκληρες φυλές μέχρι τους γιάνκυ του Βόειου Ημισφαίριου, που δεν έχουν αφήσει τόπο για τόπο χωρίς να του φορέσουν μία αιμοτοβαμμένη χούντα... Ισως γιατί εκεί είδαμε τον λαϊκό κλήρο με το όπλο στο χέρι πλάϊ στους αγωνιζόμενους επαναστάτες... ισως γιατί εκεί είδαμε τις πιο αντικομφορμιστικές εφαρμογές αντικαπιταλιστικών λαϊκών εξουσιών... Ξεκινώντας από την Κούβα και συνεχίζοντας στην Βενεζουέλα, την Βολιβία και αλλού. Γι' αυτόι βρίσκουμε εξόχως ενδιαφέρουσα την ημερίδα, που οργανώνεται στο Πάντειο Πανεπιστήμιο  (Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα ΙΙ) την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου και ώρα 6:30 μ.μ..
Ομιλητές δύο ΛατινοΑμερικάνοι Πρεσβευτές: ο OSVALDO J. COBACHO MARTΙNEZ της Κούβας και ο FARID FERNÁNDEZ της Βενεζουέλας. Μαζί τους και δύο δικοί μας Πανεπστημιακοί: ο Δημήτρης Καλτσώνης και ο Θόδωρος Μαριόλης.
Δυστυχώς, ως κατοικούντες εις την ΦΑΙΑΚΙΑ δυσκολευόμαστε να την παρακολουθήσουμε... Ελπίζουμε να υπάρξουν πρακτικά... Ετσι και αλλιώς, όμως, σας την προτείνουμε ανεπιφύλακτα...

Περί τουαλέτας ο λόγος...

Ο τίτλος μπορεί να προκαλεί θυμηδία αλλά το περιεχόμενο είναι εξαιρετικά σοβαρό και η σχετική πραγματικότητα απόλυτα τραγική και ενδεικτική του πόσο πίσω βρίσκεται συνολικά η ανθρωπότητα σε στοιχειώδεις εξυπηρετήσεις ατομικής και κοινωνικής υγιεινής. Φυσικά για λόγους καθαρά κοινωνικούς, ταξικούς...
Γιορτάσαμε λοιπόν, στις 19 του Νοέμβρη την παγκόσμια ημέρα της τουαλέτας και η φίλτατη της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νέλλυ Δεμέστιχα γράφει και μας πληροφορεί σχετικά...

ΤΟ  ΔΙΚΑΙΩΜΑ  ΣΤΗ  ΦΥΣΙΚΗ  ΑΝΑΓΚΗ

Παγκόσμια  ημέρα  αφιερωμένη  στην  τουαλέτα  και  τους  χώρους  υγιεινής  η  προχθεσινή  19  Νοέμβρη.
Περισσότερα  θύματα  από  το  AIDS  και  τον  Έμπολα  μαζί  κοστίζει  η  έλλειψη  χώρων  σωματικής  ανάγκης  και  καθαρού  νερού  στην  ανθρωπότητα  σύμφωνα  με  τα  στοιχεία  του ΟΜS.
Σε  2,4  δισεκατομμύρια  υπολογίζονται  οι  κάτοικοι  της  γής  που  στερούνται  ιδιωτικής  υγιεινής. Από  αυτά  το  1/3  των  γυναικών  δέχονται  επιθέσεις η παρενοχλούνται   κατά  την  ώρα  της  ανάγκης  τους. Μόλις   ένα  δίς  αυτοί  που  ενεργούνται  σε  ανοικτό  χώρο  357  εκατομμύρια  στην  Ινδία, 10  εκατομμύρια  στην  Κίνα.
Στην  Υποσαχάρια  Αφρική  ένα  παιδί  κάτω  των  πέντε  ετών  πεθαίνει  κάθε  δυόμιση  λεπτά  λόγω  μόλυνσης  από  περιττώματα  στο  πόσιμο  νερό. 20000 νεκρά παιδιά στον  υπόλοιπο  κόσμο  κάθε  χρόνο από τη ίδια αιτία. Ο  Έμπολα  που  πολλαπλασιάζεται  μες  τα  περιττώματα  βρήκε  κατάλληλο  έδαφος  στην  υπό  Αμερικανική  προστασία  Λιβερία, όπου  4,2  εκατομμύρια  κάτοικοι  στερούνται  τουαλέτας.
Στην  Ινδία  η  νέα  Υπουργός  Υγείας  έχει  ξεκινήσει  εκστρατεία  Υποδείξεων:
'Μην  αγοράζετε  κινητά  κρατήστε  τα  χρήματά  σας  για  τη  σωματική  σας  υγεία".
H  "πολιτισμένη"  Αθήνα  του  σήμερα  δεν  είναι  προσβάσιμη  για  μικρά  παιδιά, γυναίκες  με  δύσκολη  περίοδο, για  πολίτες  με  συχνοουρία. Μόλις 12 κτιστές δημόσιες τουαλέτες λειτουργούν σε σύνολο 18 σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο καθαριότητας  Ανδρέα Βαρελά. Το 2004 είχαν τοποθετηθεί  34 αυτοπλενόμενες βεσπασιανές κι από αυτές λειτουργούν σήμερα μόνον οι 13.   Τη δεκαετία του 50 οι δημόσιες τουαλέτες  της Αθήνας έφθαναν τις 50 και ήταν συνήθως υπόγειες. Μετά τη μεταπολίτευση καταργήθηκαν σταδιακά κι εγκαταλείφθηκαν οι περισσότερες μετατρεπόμενες σε "ψωνιστήρια". Την ίδια στιγμή στη Σεούλ (με διπλάσιο πληθυσμό) υπάρχουν 4800 όπου σε μερικές διατίθενται εκτός από θέρμανση και κλασσική μουσική, βρεφικές αλλαξιέρες και σερβιέτες δωρεάν. Το 1/3 από αυτές προορίζεται γιά ΑΜΕΑ.
Ο Δημόσιος χώρος είναι ο καθρέπτης της ανάπτυξης μιας χώρας και όχι τα τουριστόμαγαζα και οι βίλλες.
Στή Ελλάδα της ιδιώτευσης (idiocy= ηληθιότης)  ο μέσος πολίτης νοιάζεται  για τα ψευτο-γρανιτένια πλακάκια του μπάνιου του και προτιμά να πληρώσει ακριβά ένα ρόφημα για να κάνει την ανάγκη του σε καφετέρια.Αφού τα βολεύει κατ'αυτό το τρόπο οι κοινοί θνητοί ας πλέουν στη βρώμα και τη δυσωδία. Η εικόνα των δημοτικών και δημόσιων τουαλετών της Αθήνας είναι όντως θλιβερή. 'Οπως και η ψυχή της Πόλης.

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

«Φυσικά είμαστε φασίστες. Υπάρχει κανένα πρόβλημα;»

Το αναπαράγουμε, όπως το διαβάσαμε στο ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ άνευ σχολίων... Ξέρουμε, ότι ασχολήθηκαν στην εκπομπή τους στον Real FM o Νίκος Μπογιόπουλος και η Κατερίνα Ακριβοπούλου
Εμείς, θα θέλαμε να θέσουμε το (μάλλον ρητορικό) ερώτημα: το γνωρίζουν καλά το ζήτημα τόσο αυτοί που ετοιμάζονται να κυβερνήσουν συντόμως όσο και οι άλλοι, που σχεδιάζουν την ...μετακομμουνιστική κοινωνία;;;


Της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζίνάκου – «Unfollow»
Σχολή Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ: «Φυσικά είμαστε φασίστες. Υπάρχει κανένα πρόβλημα;»
Η φράση ανήκει σε δόκιμο αξιωματικό της ελληνικής αστυνομίας. Αυριανό στέλεχος ή ακόμα και μελλοντικό αρχηγό του Σώματος. Ειπώθηκε -μεταξύ άλλων τεράτων- κατά τη διάρκεια σεμιναριακού μαθήματος στη Σχολή Αστυνομικών στην Αμυγδαλέζα παρουσία μάλιστα εκπαιδευτών. Η καθηγήτρια εγκληματολογίας που παρέδωσε τις διαλέξεις δέχτηκε να μας μιλήσει. Τα όσα εξιστορεί αποτελούν αντικείμενο μιας ΕΔΕ, που όμως καθυστέρησε ένα χρόνο.
Από το «λευκό πόρισμα» που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αμέσως μετά τις συλλήψεις των μελών της Χρυσής Αυγής, σχετικά με την έρευνα που διεξήγαγε η Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ για τη διασύνδεση αστυνομικών με το νεοναζιστικό μόρφωμα, πληροφορηθήκαμε ότι «από τα στοιχεία που αξιολογήθηκαν και παρουσιάζονται στην έκθεση, δεν διαπιστώνονται συγκροτημένες ομάδες εν ενεργεία αστυνομικών, που να επιδιώκουν κοινό εγκληματικό σκοπό και να τελούν μεταξύ τους σε τέτοια σχέση ώστε να αισθάνονται, έναντι αλλήλων, ως ενιαίο μονάδα. Δεν συγκροτούνται πυρήνες ή αδιαφανείς φράξιες ή παρασυνταγματικοί πόλοι στην Ελληνική Αστυνομία, που σι : σύνολο της αποτελεί πυλώνα της δημοκρατικής τάξης».
Πριν λίγες ημέρες, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris 11 και πρώην σύμβουλος του υπουργείου Προστασίας ίου Πολίτη επί Χρήστου Παπουτσή Αναστασία Τσουκαλά κλήθηκε, στο πλαίσιο Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, να καταθέσει την εμπειρία της από τις διαλέξεις που παρέδωσε στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας στην Αμυγδαλέζα πριν από ένα χρόνο. Το θέμα των διαλέξεων ήταν ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Η εμπειρία της είναι κάτι περισσότερο από αποκαλυπτική και σε πλήρη αντίθεση με τα συμπεράσματα της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων.

Ανώτερος Πολιτισμός...

ΔυτικοΕυρωπαϊκός, φιλελεύθερος... Με τη κουλτούρα μας, ...τα "ακούσματά" μας, την ενδυματική αισθητική μας, τη γευσιγνωσία μας κ.λ.π.
"Δέσμιος" του ίδιου πολιτισμού βρίσκεται και αυτός, που παραθέτουμε την επιστολή του, όπως τη διαβάσαμε στο Nooz.gr. Σας μεταφέρουμε αυτούσιο το κείμενο της είδησης και της επιστολής... Καλό θα ήταν να ασχοληθούν κάποιοι φορείς Υγειονομικών π.χ. Ιατρικοί Σύλλογοι, Πανελλήνιος, Γιατροί του κόσμου κ.λ.π.... Γιατί από την Πολιτεία προβλέπω το πολύ ...μία δήλωση υπουργικού ενδιαφέροντος σε κλίμα ...βαθειάς συγκίνησης...

Ένα συγκλονιστικό γράμμα από την Αμυγδαλέζα

Συνεχίζεται η απεργία πείνας για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης στην Αμυγδαλέζα, μετά και τον θάνατο του 25χρονου Μοχάμεντ Ασφάκ στις 11 Νοεμβρίου. Ο νεαρός κρατείτο επί δύο έτη εκεί, η κατάστασή της υγείας του επιδεινώθηκε και πέθανε χωρίς να τον δει γιατρός.

Κρατούμενος έστειλε ανοιχτή επιστολή, γραμμένη στη γλώσσα του, για την απεργία πείνας και όσα βιώνουν στο κέντρο κράτησης. Η επιστολή μεταφράστηκε και αναφέρει τα εξής:
"Παίρνω τη πρωτοβουλία εκ μέρους των προσφύγων που κρατούνται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα
(Μενίδι)*, να γράψω για τη συμπεριφορά της αστυνομίας προς εμάς τους αλλοδαπούς. Υπάρχουν πάρα πολλοί πρόσφυγες που είναι κρατούμενοι παραπάνω από δύο χρόνια και ακόμα δεν τους αφήνουν ελεύθερους. 
Τους συμπεριφέρονται με έναν άσχημο τρόπο που δεν είναι ανθρώπινος. Υπάρχουν πάρα πολλοί ασθενείς, που βρίσκονται μαζί μας και δεν τους παρέχουν ιατρική περίθαλψη, δεν τους πάνε στο νοσοκομείο, ούτε καν τους μεγάλους στην ηλικία, αυτούς που έχουν ξεπεράσει την ηλικία των 50 και φτάνουν ως και τα 70.
Πέθανε ο MUHAMMAD ASFAQ, Πακιστανός υπήκοος, την Τρίτη 11 Νοέμβρη στο στρατόπεδο (Μενίδι)*. Ήταν 25 ετών και είχε μείνει δύο χρόνια μέσα στο στρατόπεδο. Η αιτία θανάτου, ήταν ασθένεια που δεν αντιμετωπίστηκε, ήταν άρρωστος και δεν τον πήγανε στο νοσοκομείο. 
Συγκεκριμένα δεν του παρείχαν πρώτες βοήθειες την κατάλληλη στιγμή και παρέμεινε δύο ώρες ξαπλωμένος στο πάτωμα, μέχρι που ήρθε το ασθενοφόρο και πέθανε μέσα στο ασθενοφόρο. Υπάρχουν περίπου 1500 πρόσφυγες και μετανάστες στο Μενίδι*, μεταξύ τους, είναι πολλοί που είναι ασθενείς και δεν τους παρέχουν φάρμακα
Όχι μόνο για αυτούς, αλλά ιδιαίτερα για τις ασθένειες τις ψυχολογικές και ψυχιατρικές, δεν υπάρχει καμία φροντίδα. 
Και δεν επιτρέπεται η κράτηση τους, με βάση το νόμο, επειδή είναι ψυχικά ασθενείς.
Και υπάρχει πάρα πολύς ρατσισμός απ' την αστυνομία, απέναντι στους πρόσφυγες, που φτάνει μέχρι τον ξυλοδαρμό.
Και ο γιατρός που βρίσκεται μέσα σε αυτό το στρατόπεδο, δεν μπορεί πολλές φορές να ανταπεξέλθει, σε κάποιες πολύ σοβαρές περιπτώσεις και δίνει επείγουσες εντολές μεταφοράς των περιστατικών προς τα μεγάλα νοσοκομεία, μέσα απ' την αστυνομία. Ποτέ όμως δεν γίνεται μεταφορά των ασθενών απ' την αστυνομία.
Δεν έχουμε αρκετά φάρμακα εδώ, για τους ασθενείς και μας λείπουν πάρα πολλά πράγματα, τα οποία θα έπρεπε να είναι διαθέσιμα σε κάθε στρατόπεδο. Όπως τα καθαριστικά, τα είδη υγιεινής και πολλά άλλα.
Και αν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω στις πατρίδες μας, αναγκαστικά πρέπει να περιμένουμε παραπάνω από έξι μήνες, για να παρέχουμε στην αστυνομία, τα απαραίτητα έγγραφα για τον επαναπατρισμό μας.
Κάναμε πολλές φορές απεργία πείνας για τρεις μέρες, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Πάντως τώρα είμαστε σε απεργία πείνας μέχρι να βρούμε λύση και ζητάμε από σας να μας βοηθήσετε, εσείς που είστε έξω, για την ελευθερία μας. Κι ευχαριστώ.

Σ.Κ., κρατούμενος στην Αμυγδαλέζα - 17/11/2014".

Στιγμές ευδαιμονίας και εθνικής υπερηφανείας...

Ζούμε και δεν το έχουμε καταλάβει... Και αυτό διότι:
-εισήλθαμε πανηγυρικώς στην ανάπτυξη.
-τον έχουμε κόψει το τσαμπουκά στους τροϊκάνους και γονυπετείς μας παρακαλάνε για συμφωνία και παράδοση άνευ όρων...
Προς επιβεβαίωση σας αναπράγουμε ρεπορτάζ του ιστότοπου Nooz.gr. Διαβάζοντάς το προσεκτικά θα αισθανθείτε και εσείς το αέρα της απόλυτης εθνικής ανεξαρτησίας... Σε βαθμό ασυδοσίας, δηλαδή...

Σφοδρή επίθεση του γερμανικού Τύπου σε Σαμαρά

Η Ελλάδα και οι λεόντειες προσπάθειες της κυβέρνησης να ολοκληρώσει τον τελευταίο έλεγχο της τρόικας και να αποδεσμευτεί οριστικά από αυτήν, σχολιάζεται από την Frankfurter Allgemeine Zeitung


O σχολιαστής επισημαίνει ότι η χώρα παίρνει ένα ακόμη ρίσκο που θα μπορούσε να την οδηγήσει και πάλι στην καταστροφή και ότι παρά την τόνωση της ανάπτυξης στο 0,7%, στην μεγάλη άνοδο του αριθμού των τουριστών και την αύξηση της κατανάλωσης, δεν αλλάζει τίποτα στην γενική εικόνα ότι οι αγορές και οι οικονομολόγοι αρχίζουν να αμφισβητούν και πάλι το μέλλον της Ελλάδας.

«Οι πρόσφατοι πολιτικοί χειρισμοί του πρωθυπουργού ερμηνεύονται ως κινήσεις απελπισίας, που στο τέλος δεν πρόκειται να δώσουν ώθηση ούτε στο συντηρητικό του κόμμα, ούτε στην ίδια την Ελλάδα», επισημαίνει η γερμανική εφημερίδα. 

«Ο Σαμαράς ήθελε να αυξήσει τα ποσοστά της δημοτικότητάς του με την πρόωρη αποδέσμευση από το πρόγραμμα εξυγίανσης που επιτηρείται από την τρόικα. Ήλπιζε σε εκφράσεις συμπάθειας, που τις έχει απόλυτα ανάγκη εν όψει πιθανών πρόωρων εκλογών, εάν απελευθέρωνε την χώρα του από τους ελεγκτές και κατέφευγε νωρίτερα στις αγορές για τη χρηματοδότηση της χώρας του με φρέσκο χρήμα (…) Όμως αυτή η συμβολική κίνηση εθνικής υπερηφάνειας έχει μετατραπεί σε παταγώδη αποτυχία» παρατηρεί η γερμανική εφημερίδα.

Επισημαίνει ότι οι αυτές οι χρηματαγορές, προς τις οποίες στρέφει τις προσδοκίες του ο Αντώνης Σαμαράς, δεν εμπιστεύονται την βούληση της ελληνικής κυβέρνησης για συνέχιση των μεταρρυθμίσεων, όσο δεν υπάρχουν ελεγκτές. 


«Ο Σαμαράς χρειάζεται ένα δίχτυ ασφαλείας και αυτό δεν θα υπάρχει όσο δεν υπάρχουν εγγυήσεις για νέες μεταρρυθμίσεις» σημειώνει ο γερμανός αρθρογράφος.


Η εφημερίδα περιγράφει τα διλήμματα του έλληνα πρωθυπουργού, την αποτυχία της κυβέρνησής του να εκπονήσει ένα δικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που να προσφέρει ανάπτυξη και θέσεις εργασίας, την ροπή ορισμένων υπουργών του στην παλιά πελατειακή λογική και την κόπωση των Ελλήνων απέναντι στη λέξη «μεταρρυθμίσεις» και καταλήγει: 

«Ιδιαίτερα αυτή την στιγμή, η Ελλάδα χρειάζεται την προσοχή των ευρωπαίων εταίρων της. Εάν δεν είναι ο Σαμαράς, θα πρέπει να είναι οι ευρωπαίοι αυτοί που θα δώσουν μηνύματα ελπίδας ότι η εξυγίανση των δημοσιονομικών και τα μέχρι τώρα μικρά βήματα μεταρρυθμίσεων δεν πήγαν χαμένα. Φυσικά στο τέλος οι Έλληνες θα αποφασίσουν εάν και με ποιον θα συνεχίσουν στον δρόμο των οικονομικών μεταρρυθμίσεων».

Πηγή: Deutsche Welle

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Υπάρχουν νέοι για να ελπίζεις...

Ισως το έχετε πληροφορηθεί (διαβάστηκε και στην εκπομπή του Λαζόπουλου) το μήνυμα του μαθητή, με την πρωτόγνωρη ωριμότητα και αποφασιστικότητα... Εύκολα οι comme il faut συμπολίτες μας θα καταδίκαζαν τον μαθητή σαν κοπανατζή, κουμπούρα, καπετάν φασαρία... Είναι όλοι αυτοί που θα ήθελαν την νεολαία με νοοτροπία νεκροταφείου και σοβαροφάνεια Ιησουΐτη... Ο συγκεκριμένος, όμως δεν ανήκει σε αυτούς ..."τους νέους με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες" κατά την ρήση του ποιητή... Τους αποστομώνει και ο σχολικός του έλεγχος... θα τον ήθελαν ΦΥΤΟ αλλά τους βγήκε γεμάτος ζωή, όνειρα, αισιοδοξία και αγωνιστικότητα... Και ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΣ... 
Εξαίρεση θα πείτε... Ναι... Πιθανότατα... Εξαίρεση, όμως από τους κανόνες, που εσείς φτιάχνετε...Educated fools from uneducated schools, που τραγουδούν και οι Pik Floyd.
Το μήνυμα μας το κοινοποίησε ο φίλτατος Νίκος Ματζάκος και φυσικά ασμένως το αναδημοσιεύουμε...


"Δάσκαλοί μου, ούτε βήμα πίσω!".

Με αυτά τα λόγια, ο μαθητής της Α' Λυκείου στη Δραπετσώνα παίρνει θέση για τα όσα συμβαίνουν στην Παιδεία.
Η επιστολή και η βαθμολογία του που κάνουν το γύρο του διαδικτύου
 
Ποιος είναι ο Κωνσταντίνος Μανίκας και ποια η επιστολή που έκανε το γύρο του διαδικτύου, εξωθώντας κάποιους στα όριά τους και προκαλώντας σε άλλους συγκίνηση;
Ο ίδιος με μέσο όρο βαθμολογίας το απόλυτο '20, δημοσίευσε την επιστολή που κατακεραυνώνει το εκπαιδευτικό σύστημα και την κυβερνητική πολιτική για την Παιδεία, ενώ καλεί τους δασκάλους του να μη κάνουν βήμα πίσω από τις κινητοποιήσεις τους, αλλά και τους μαθητές από τις καταλήψεις τους. 

Ολόκληρη η επιστολή του μαθητή:

Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10ο Λύκειο Δραπετσώνας Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.