Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Σιβηρία: στο επίκεντρο της γεωπολιτικής...

Η Σιβηρία δεν υπήρξε πατρώα γη για την Ρωσία. Αντίθετα, η Ρωσική κατοχή της Σιβηρίας άρχισε στα 1604 στις γειτονικές περιοχές και ολοκληρώθηκε πολύ πρόσφατα, στα 1860 στο Βλαδιβοστόκ. Στα χρόνια της Σοβιετικής Ενωσης, η Σιβηρία αναπτύχθηκε οικιστικά, στα πλαίσια εκβιομηχάνισης αλλά και άντλησης των πολύτιμων πρώτων υλών, που καθιστούν την Σιβηρία γη της επαγγελίας για τον πλανήτη ολόκληρο. Η επέκταση αυτή συνδυάστηκε και με εκούσια ή/και ακούσια μετανάστευση Ρώσων στις παλιότερες ή νεόκτιστες πόλεις της περιοχής. Στην ρωσική επέκταση στην περιοχή ρόλο έπαιξαν και οι θρησκευτικές διώξεις των σχισματικών ορθόδοξων Ρώσων τον 17ο αιώνα, μετά τον αφορισμό τους από τον Ρώσο πατριάρχη Νίκωνα και την σύνοδο του 1667-67. Εδώ, στην Σιβηρία βρήκαν τόπο να εγκατασταθούν οι διωκόμενοι υπερσυντηρητικοί Ρώσοι, που δεν αποδέχονταν τους εκσυγχρονισμούς της επίσημης εκκλησίας τους. (Η αλήθεια είναι, πως δεν κατέφυγαν μόνον εδώ αφού κοινότητές τους βρίσκονται σήμερα μέχρι την Ουρουγουάη!!!). Η αποίκηση της Σιβηρίας δεν επέφερε τον βαθύ εκρωσισμό της περιοχής, που ιδιαίτερα στα Ανατολικά της, κατοικούνταν από μογγολικά φύλα, κυρίως Κινεζικά. Η περιοχή υπήρξε και θέατρο μικρών ή μεγαλύτερων συρράξεων στα χρόνια της Σινο-Σοβιετικής ιδεολογικής και πολιτικής σύγκρουσης.
Στην μετα-Σοβιετική περίοδο η Σιβηρία πέρασε δύσκολα χρόνια ραγδαίας οικονομικής ύφεσης και εγκατάλειψης. Κάθε χρόνο ο πληθυσμός της ελαττώνονταν κατά 1% με φυγή προς την Ρωσία αλλά και μακρύτερα (Αμερική, Αυστραλία). Η Ρωσική κυβέρνηση γνωρίζει καλά, πως δεν διαθέτει τους οικονομικούς πόρους και το ανθρώπινο δυναμικό για μία ουσιαστική ανάπτυξη της περιοχής με ουσιαστικά οφέλη για όλοι την Ρωσία. Ετσι, αναζήτησε στους Κινέζους γείτονες τους συνεργάτες για μεγάλης κλίμακας έργα υποδομών με την υπογραφή συνολικής συμφωνίας, που αφορά την περίοδο 2009-2018. Μέρος της συμφωνίας είναι και η αρκετά εκτεταμένη εγκατάσταση κινέζων στην Ανατολική Σιβηρία…
Ανησυχούν οι υπερπατριώτες Ρώσοι… Αν η μαζική εγκατάσταση Κινέζων γίνει το φάρμακο του δημογραφικού προβλήματος της περιοχής, τότε μπορεί να ξεχάσουμε το Βλαδιβοστόκ και να μιλάμε για το Χάϊσενβάϊ (Κινεζική ονομασία του Βλαδιβοστόκ)…
Πέρα, όμως από τις χαρακτηριστικές φοβίες των εθνικιστών, η Σινο-Ρωσική συνεργασία μπορεί να αποτελέσει το μεγάλο άλμα προς τα μπρος για την διαμόρφωση μίας …άλλης Σιβηρίας, αντάξιας προς τον υπόγειο πλούτο της. Ούτε λόγος βέβαια για τεράστιες οικολογικές απειλές, που ελλοχεύουν και που πρέπει να προληφθούν δραστικά από την αρχή….

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

..."Μαρκεζινοποίηση" στην Ονδούρα...

Η "ΦΑΙΑΚΙΑ" σας έχει ξαναμιλήσει για τους όρους των δικτατόρων στην Ονδούρα: Αποδεκτός ο Πρόεδρος Ζελάγια με έναν όρο: να προκηρύξει εκλογές... Γιατί; γιατί έτσι αρέσει στον πρόεδρο μαϊμού Μικελέτι, στον στρατό αλλά και στους ΒορειοΑμερικανούς συμμάχους, που καθώς περνάει ο καιρός, όλο και ξεχνούν τις πρώτες του υποσχέσεις για σκληρή στάση απέναντι στους δικτάτορες, όλο και αυξάνουν τις αποστάσεις από τον Ζελάγια... Ε! λοιπόν είδαν και αποείδαν οι εθνοσωτήρες του λαού της Ονδούρας και αφού ο Ζελάγια αρνείται να προχωρήσει σε συμβιβασμό με την χούντα, παραμένοντας ουσιαστικά φυλακισμένος στην πρεσβεία της Βραζιλίας, προχωράνε οι ίδιοι σε ... εκδημοκρατισμό του καθεστώτος, προκηρύσσοντας εκλογές νέου προέδρου της χώρας, που οι ίδιοι οργανώνουν... ¨Ολως περιέργως" οι ΗΠΑ δήλωσαν, πως αναγνωρίζουν από τώρα την νομιμότητα αυτών των εκλογών και τον νέο πρόεδρο-μαριονέττα. "Φιλελεύθερο", "προοδευτικό" ξεμασκάρεμα αλλά και νέες περιπέτειες για έναν ακόμη λαό της πολύπαθης λατινικής Αμερικής, που πρέπει να υπακούει τις επιταγές της Ουάσιγκτον...

Υδατική ενέργεια: Μία άλλη υποσχόμενη εναλλακτική

Τα μηνύματα των συνεπειών του θερμοκηπίου είναι πλέον κραυγαλέα και απειλητικά. Οι λογικές του ασύδοτου καπιταλισμού αλλά και της «παραγωγικής» αριστεράς έχουν φέρει τον πλανήτη στο χείλος μίας χωρίς προηγούμενο καταστροφής, πιθανόν χωρίς γυρισμό… Στην προοπτική αυτή, μεμονωμένοι ερευνητές αλλά και οργανωμένες βιοτεχνίες-βιομηχανίες επενδύουν, είναι αλήθεια με αρκετό δισταγμό αλλά με επιταχυνόμενους ρυθμούς τελευταία…
Η κυματική ενέργεια έχει από χρόνια φανεί σαν μία αξιόπιστη εναλλακτική ενώ πιο πρόσφατα η αξιοποίηση της υδατικής ενέργειας προβάλλει στο προσκήνιο με την μορφή ενός άλλου πρωτότυπου, που πολύ απλοϊκά μπορεί να περιγραφεί σαν την φτερωτή ενός υδρόμυλου στερεωμένου στον βυθό της θάλασσας. Η «μηχανή» αυτή αξιοποιεί τον υπο-επιφανειακό κυματισμό αλλά και τις μεγάλες παλίρροιες, που μπορούν έτσι να εξασφαλίσουν συνεχή παραγωγή. Προφανές πλεονέκτημα -συγκριτικά με την αιολική ενέργεια- η περιφρούρηση της αισθητικής του τοπίου (αν έχουμε ακόμη τέτοιες πολυτέλειες, μπροστά στην εφιαλτική αύξηση της πλανητικής θερμοκρασίας).
Ηδη στην Ιρλανδία, αυτού του τύπου οι ηλεκτρογεννήτριες έχουν μπει σε εφαρμογή, παράγοντας αρκετά Μεγκα-βατ (ΜW), ενώ σε Γαλλία και Αμερική οι έρευνες για καλύτερες (αποδοτικότερες) μηχανές συνεχίζονται…
Το πόσο μας αφορά το ζήτημα είναι προφανές. Τουλάχιστον για μας τους πολίτες… Γιατί η επίσημη πολιτεία στο ζήτημα των εναλλακτικών μορφών ενέργειας –πέρα από τις γνωστές βαρύγδουπες διακηρύξεις – προχωράει με βηματισμό κάβουρα και ρυθμούς χελώνας…

O ... θεός να μας φυλάει...

Απόφθεγμα ανθρώπινης ..."σοφίας": " Γιατί έφτιαξε ο θεός τα ζώα από κρέας αν δεν ήθελε να τα τρώμε;" Αυτές οι βαθειές σκέψεις υπάρχουν στο πρόσφατο βιβλίο της κυρίας Σάρα Πάλιν με τίτλο: "Επαναστατώντας: μία Αμερικάνικη ζωή"... Για όσους την ξέχασαν θυμίζουμε, οτι πρόκειται για την πρώην κυβερνήτη της Αλάσκας και υποψήφια αντιπρόεδρο των Ρεπουμπλικανών στις πρόσφατες εκλογές... Βέβαια, μετά τον Τζώρτζ Μπους, όλα φαίνονται ...συνηθισμένα.

Αγριεύει η «αριστερά» των Δημοκρατικών...

H γενικευμένη φιλελεύθερη επίθεση εναντίον του Ομπάμα με αφορμή τις επιχειρούμενες αλλαγές στο σύστημα Υγείας, έχει φτάσει σε απίστευτο σημείο. Ο Ομπάμα χαρακτηρίζεται … σοσιαλιστής, κομμουνιστής, Χίτλερ, εχθρός των ελευθεριών του Αμερικάνικου λαού. Ολοι αυτοί οι πολιτικοδιακοσμητικοί χαρακτηρισμοί τέθηκαν σε χρήση με αφορμή την επιχειρούμενη επέκταση του δικαιώματος υγειονομικής ασφάλισης σε όλους τους Αμερικανούς, που ο …φιλεύσπλαχνος φιλελευθερισμός θεωρεί …θανάσιμη απειλή. Η αλήθεια είναι, ότι η διοίκηση Ομπάμα δεν μπόρεσε να αγνοήσει τις απειλητικές κινητοποιήσεις των μκικρομεσαίων στις ΗΠΑ…Γι’ αυτό νόθευσε τις επιδιώξεις προς το νεοφιλελευθερότερον, βάζοντας στο παιγνίδι και τις ιδιωτικές εταιρείες ασφάλισης… Στο μεταξύ αρκετοί Δημοκρατικοί, από αυτούς, που πήραν στα σοβαρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του προέδρου οργανώνουν την αντισυσπείρωσή τους. Ο Αλαν Γκρέϊσον εκπρόσωπος των Δημοκρατικών, δηλώνει: Αν συμβεί να αρρωστήσετε, οι Ρεπουμπλικάνοι σας προτείνουν: Πεθάνετε και γρήγορα!!! Ο ίδιος, μιλάει ανοιχτά για τον πρώην αντιπρόεδρο Ντικ Τσένυ: Μου είναι δύσκολο να τον ακούω όταν μιλάει εξαιτίας του αίματος, που τρέχει από τα δόντια του…
Οι πολιτικοί του αντίπαλοι τον χαρακτηρίζουν «πίτμπουλ της Αριστεράς». Η επίσημη ηγεσία του κόμματος του ζητάει να χαμηλώσει τους τόνους. Την ίδια ώρα, πολλοί δημοκρατικοί χαίρονται με την σκληρότητα της στάσης του, που την θεωρούν παράγοντα συσπείρωσης της βάσης. Πυρήνας τους ζητήματος ασφαλώς παραμένει το πείραμα κοινωνικοποίησης του αγρίως φιλελεύθερου συστήματος παροχής υγειονομικών υπηρεσιών στις ΗΠΑ…

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

H "linke" αλά Γαλλικά;

Ο Jean-Luc Melanchon, υπήρξε μέχρι πρόσφατα στέλεχος του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, από το οποίο πρόσφατα αποχώρησε κάνοντας δριμεία κριτική "από τα αριστερά". Η κριτική του είναι ουσιαστικά δομική αφού θεωρεί, πως η κλασσική σοσιαλδημοκρατία ως ενδιάμεσος του συνδικάτου με την ιδιοκτησία δεν έχει λόγο ύπαρξης σε μία υπερθνική διεθνοποιημένη οικονομία. Η κριτική του περιλαμβάνει ολόκληρο το Σοσιαλιστικό Κόμμα αλλά και πολούς επώνυμους εκπροσώπους του -τωρινούς και πρώην- όπως ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ. Εχει ανοιχτό τον ορίζοντά του προς το ΚΚΓ αν και αναγνωρίζει, πως την πλειοψηφούσα τάση μέσα στην γαλλική (και όχι μόνον) αριστέρά συγκροτούν οι πρώην: πρώην σοσιαλιστές, πρώην κομμουνιστές, πρώην τροτσκιστές, πρώην οικολόγοι κ.λ.π. Αυτούς επικαλείται ως κοιμώμενη δύναμη, που καλείται να ενεργοποιηθεί αυντόνομα στην λογική της άλλης αριστεράς, σε αυτούς απευθύνεται με το βιβλίο του "L' autre gauche" (Η Αλλη Αριστερά).
Συχνότατα επικαλείται το παράδειγμα της Γερμανίας και τονίζει, οτι ο Οσκαρ Λαφονταίν εγκατέλειψε τις ανέσεις του μέσα στο SPD για να συμμετάσχει στην ενδιαφέρουσα διαδρομή της "Αριστεράς" (Die Linke), που αποτελεί πόλο αναφοράς για τους ..."άλλους".

O Μαϊκλ Μούρ ξαναχτυπά...

Το περιμένουμε με ενδιαφέρον το τελευταίο φιλμ του αναμφισβήτητα ταλαντούχου Αμερικανού Μάικλ Μουρ "Καπιταλισμός: Μία ιστορία αγάπης". Φαίνεται, πως αυτή την φορά ο Μάικλ ξεπερνάει την γενική πολιτική καταγγελία και στρέφεται στα δομικά χαρακτηριστικά του ίδιου του καπιταλισμού την εποχή της παγκοσμιοποίησης... Η ιδέα φαίνεται αρκούντως ενοχλητική στις ΗΠΑ, ακόμη και σε πιο φιλελεύθερους κύκλους του Χόλυγουντ, που έχουν σαφή τα ... όρια της προοδευτικότητάς τους. Ετσ ο Μάικλ, που η μέχρι τώρα δουλειά του τον κατατάσσει ως πολιτικό ντοκυμαντερίστα δεν περιμένει να δρέψει δάφνες από το κινηματογραφικό κατεστημένο της χώρας του, που τον χαρακτηρίζει σαν πιο επιτυχημένο διαφημιστή παρά σκηνοθέτη... Θα δούμε και θα κρίνουμε... Ο κινηματογράφος δεν είναι υποκατάστατο πολυσέλιδης πολιτικής ανακοίνωσης ούτε εικονοποιημένο φιλοσοφικό δοκίμιο. Αυτό ας μην το ξεχνούν κρτικοί και κοινό... θα δούμε, λοιπόν, αν ο καταγγελτικός και ίσως αναλυτικός λόγος του Μάϊκλ Μουρ μετουσιώνεται σε καλλιτεχνική δημιουργία...